Depresja - vlog na temat depresjiyoutu.be

W tym odcinku o depresji, o mitach z nią związanych i patologiach w jej leczeniu i jej postrzeganiu.

http://youtu.be/TXw0oZfBxwQ #depresja #zdrowie #społeczeństwo #medycyna #nauka #ciekawostki #ludzie

6

Dzisiaj TVP(Dez)Info osiągneło kolejny szczyt rzetelności dziennikarskiej.

Według dziennikarzy tego szacownego inaczej medium prawie 5% Polaków doświadczyło depresji i jednocześnie prawie 4 miliony Polaków czyli około 10% populacji Polski choruje na depresję.

Brakło chyba budżetu na typa który im powie czy 5% może być większe od 10%.

Zdjęcie

#tvp #tvpinfo #dziennikarstwo #depresja #faktymedialne

18

Depresja, odnaleziono genezę powstawania tego zaburzenia. Mianowicie antybiotyk amoksycylina przyczynia się do powstawania tej jednostki chorobowej.sciencedirect.com

Amoksycylina jest szeroko stosowanym antybiotykiem na całym świecie, a jej wszechobecna obecność w środowisku stwarza znaczne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i ekosystemów. Warto zauważyć, że prenatalna ekspozycja na amoksycylinę (PAmE) może mieć długoterminową toksyczność neurorozwojową dla potomstwa. W tym badaniu zbadaliśmy trwały wpływ PAmE na zachowania depresyjne u potomnych szczurów, podkreślając mechanizmy biologiczne, w których pośredniczą zmiany w mikrobiocie jelitowej i jej metabolicie, kwasie mirystynowym. Nasze wyniki wykazały, że PAmE znacząco zakłócił skład mikroflory jelitowej u potomstwa, szczególnie poprzez redukcję Lachnospiraceae, prowadząc do obniżenia poziomu kwasu mirystynowego. To zakłócenie utrudniło N-mirystoilację ADP-czynnik rybozylacji 1( ARF1), zaburzyło normalną degradację stymulatora białka genów interferonu, zahamowało procesy autofagiczne i promowało polaryzację M1 mikrogleju, ostatecznie prowadząc do zachowań depresyjnych u potomstwa. Co ciekawe, suplementacja Lachnospira lub kwasem mirystynowym skutecznie odwróciła zaburzenia neurorozwojowe i behawioralne wywołane przez PAmE, łagodząc objawy depresyjne. To badanie ujawnia, w jaki sposób PAmE wpływa na rozwój i zachowanie potomstwa poprzez mikrobiotę jelitową i kwas mirystynowy, podkreślając kluczową rolę osi jelitowo-mózgowej w modulacji objawów depresji. Uzupełnienie Lachnospiry lub kwasu mirystynowego może stanowić nową strategię łagodzenia depresji płodowej wywołanej przez PAmE, dostarczając nowych dowodów biologicznych i potencjalnych możliwości terapeutycznych.

http://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0304389424033314

Kwas mirystynowy – organiczny związek chemiczny, nasycony kwas tłuszczowy. Występuje w dużych ilościach w nasionach roślin z rodziny Myristicaceae (np. gałka muszkatołowa), a także w oleju z kokosa i w oleju palmowym.

#nauka #depresja #medycyna

16

#psychiatria #depresja

W końcu ktoś się weźmie za plagę SSRI. Największy przekręt w psychiatrii ever. Od lat 60' znamy mnóstwo leków skuteczniejszych przy depresji niż SSRI (ale patenty wygasły, więc BigPharma nie mogła zarabiać). Jeśli kogoś interesuje więcej, zanim Mr.RFK zrobi z tym porządek, to polecam artykuł o tym jak fałszowano wyniki badań skuteczności SSRI i tworzono szkodliwe wytyczne leczenia depresji zwane STAR*D żeby więcej ludzi uzależniło się od SSRI

http://www.psychologytoday.com/us/blog/mad-in-america/201008/the-stard-scandal-a-new-paper-sums-it-all-up

21

Komentarz z FB w temacie wzrastającej ilości kobiecych problemów psychicznych:

"Generalnie ja to widzę tak:

Lewica oraz opanowane przez lewicę media przewartowciowały kobietom pewne sprawy. Gadki o tym, że możesz wszystko, możemy pracować wszędzie i robić wszystko. Wynoszenie na piedestał itd. W końcu rewolucja jest kobietą itd. Niestety, nasze witaminki ze szkoły nie nauczyły się jednego - każda, absolutnie każda rewolucja zjada swoje dzieci...

Wszystko jest spoko do chwili jak masz 25 lat. Studiujesz sobie, jesteś pod większym czy mniejszym kloszem, w internecie i na ulicy masz stado adoratorów którzy za wizję dostępu do Twojej brochy robią za Ciebie wszystko. I tak zostajesz "magisterką" z jakiś tam nauk (najczęściej bzdurnych w przypadku kobiet). Idziesz do pierwszej pracy i się zderzasz z rzeczywistością, pensja, rachunkami, wymogami. Ale dalej jesteś młoda i z tej urody korzystasz. A to driny na mieście, a to jedzenie od leszcza z tindera itd. A to jakaś podwozka, a to skręcenie mebli przez kolege. I tak sobie żyjesz, licząc, że za chwilę będzie ta wielka niezależność, kariera i książę turbo przystojny, bogaty, wysoki którego na dodatek będziesz mogła sobie ustawić a Goska, Kryśka i Zośka zesrają się z zazdrosci. I wtedy nadchodzi ściana! Wielka betonowa ściana z napisem "30". Po uderzeniu w nią nic już nie jest takie samo: atencja i profity w necie i na ulicy radykalnie spadają. Okazuje się, że wszystko w co wierzyłaś czyli wiara w to, że dzięki studiom i swojej śmiesznej pracy i posadce w korpo uzyskasz super niezależność i bycie podziwianą było kłamstwem. Jesteś tylko jednym z tysiąca trybików wypełniającym tabele w excelu i masz perspektywę tylko taka, że zastąpi Cie kiedyś AI. No i na ulicy mijasz codziennie młodsze, ładniejsze, energiczniejsze wersje samej siebie na które przeszła wraz z ich dorastaniem a Twoim starzeniem się atencja społeczeństwa. Jedynym sposobem by choć trochę tej społecznej atencji zaznać jest ciąża a.potem dziecko. Więc łapiesz po 30-tce jakiegoś tam gacha (fajnie jeśli jesteś w stanie jeszcze kogoś zlapać). Nie ważne jak wygląda byle był wysoki i coś tam zarabiał (ale i tak lepiej od niej bo hipergamia i chęć znalezienia kogoś lepszego od samej siebie jest wciąż aktywna, nawet w XXI wieku, nawet po 30-tce). I wtedy zachodzisz w ciążę z gościem przy którym jesteś w stanie to robić tylko po ciemku albo z zamkniętymi oczami wspominając faceta z.ktorym byłas mając lat "naście" czy 20... Tego słynnego bad Boya... I jeszcze fajnie jak jesteś w stanie zajść... Gorzej jak nie możesz i czeka invitro za gruby hajs, być może za niedługo refundowany z NFZ. Do tego jednocześnie na insta widzisz jak Kryśka zwiedza Wietnam, Gośka Indonezję a Zośka ma 2 czy 3 dziecko bo zaczela o dzieciach myśleć jak miała 20-kilka lat... Więc się radykalizujesz jeszcze bardziej w swojej lewicowości i tak zostajesz 30-kilkuletnią lewicujacą Julką z piorunami na FB, obwiniając cały świat (a zwłaszcza facetów) o niewypał jakim jest Twoje życie...

No można się wkurwic, nie? :D"

#psychologia #fb #kobiety #depresja i chyba podchodzi pod #redpill

39

Jeżeli macie problemy z energią, polecam żeńszeń w płynie 500mg - przy 1 posiłku - koszt coś 30 zł, trzeba stosować dłużej

- testowałem i masakrycznie działa już po 2 tygodniach.

Ofc musicie najpierw zapewnić sobie podstawy: się wysypiać te 7-9 godzin (+jakościowy sen i samoistne obudzenie), trenować cardio, jeść wartościowe rzeczy (jajka, tłuszcze zwierzęce, oliwę, wino, jakościowe ryby morskie, brokuły (np. gotowane na parze) - i koniecznie powoli zmniejszać ilość cukrów), dbać o nawodnienie (zawsze szklanka jakiejś smacznej wody mineralnej przy boku)

#rozwojosobisty #zdrowie #depresja

8

Właśnie się dowiedziałem że dzisiaj jest dzień walki z depresją

"Depresja nie dotyczy ludzi słabych, tylko tych, którzy byli silni zbyt długo."

#depresja

18

Rodzice nie dostrzegają smutku i samotności u swoich dzieci. Przygnębiające wyniki badańgloswielkopolski.pl

https://gloswielkopolski.pl/przygnebiajace-wyniki-badan-rodzice-nie-dostrzegaja-smutku-i-samotnosci-u-swoich-dzieci/ar/c1-17251253

Najnowsze badanie jakości życia polskich dzieci i młodzieży przyniosło niepokojące wyniki: rodzice nie zauważają smutku, poczucia samotności i niezadowolenia z siebie u swoich dzieci. Rodzicom młodzieży wydaje się także, że ich pociechy są w dobrej kondycji psychicznej częściej, niż są w rzeczywistości.
#polska #dzieci #rodzina #depresja #samotnosc #rodzice

11

#smiecizglowy epizod 49

Ponad pół roku później.

Od ostatniego wpisu minęło całkiem sporo czasu, więc chyba czas najwyższy by coś napisać, chociażby parę słów wyjaśnienia.

Prawie wszystkie moje wpisy powstawały w okresie kiedy czułem się najgorzej, kiedy rozpamiętywałem stare dzieje i pogrążałem się w przeszłości, oraz skupiałem się na tym co najgorsze. Wierzyłem, że kiedy porywa cię prąd to trzeba dać się mu porwać, aby nie marnować sił, gdy cię już puści.

Gdy prąd mnie puścił nie było sensu by dalej w niego wpadać. Niby mógłbym, ale po co? Dla tych wpisów, czy po prostu by czuć się źle?

Zacząłem lubić moją pracę. Ze wszystkich jakie miałem to tutaj chciałbym zostać zdecydowanie dłużej. Nie chcę polepszać swojej sytuacji, miejsce w którym teraz się znajduje satysfakcjonuje mnie i to co daje mi życie jest wystarczające. Cieszę się z mojej pracy, że mogę w końcu zająć się sobą, gdy wracam do domu, że nie myślę o niej gdy kończę zmianę i w końcu nie czuję wyrzutów, bo lubię spędzać czas tak jak lubię.

Mam dziewczynę, z którą lubię spędzać czas i chce mi się wracać do domu. Mam kogoś w kim mam oparcie i nie muszę udawać kogoś kim nie jestem. W końcu przestałem mieć wyrzuty. To życie mi pasuje.

W sumie więcej mi nie trzeba, poza kimś z kim mogę to życie ,,marnować” na leżeniu, graniu i rozmowach.

Rzuciłem palenie i jestem wolny od dymu od lutego. Już nawet mnie nie ciągnie żeby do tego wrócić.

Gram sobie w tibie, kiedy mam na to czas i ochotę, w tle słuchając podcastów.

Z byłymi pracodawcami jestem rozliczony i odzyskałem swoje pieniądze. Komornik wszedł im na dom i znalazły się one bardzo szybko. Nawet apelacja od wyroku ich nie uratowała, bo otrzymali rygor natychmiastowej wykonalności.

W sumie śmieszna apelacja, bo streściła się w jednym zdaniu: ,,Nie zgadzam się z wyrokiem”.

Kolejna sprawa została załatwiona.

Zacząłem znowu ćwiczyć i czuję się lepiej. Chociaż ostatnim razem tak mi się spiął mięsień, że dwa tygodnie leżałem na chorobowym.

I o czym mam pisać? O tym że jest dobrze? Że kolejny lvl wbity? Że dostałem podwyżkę? Mam na siłę grzebać się w starych śmieciach?

Już nawet zrezygnowałem z przeglądania internetu, bo to tylko mnie drażni. Co chwilę bombardowany jestem informacjami, które nie są za wesołe, a i tak nic z nimi nie jestem w stanie zrobić.

Skupiłem się na swoim podwórku i mojej rodzinie. Po co mi coś więcej? Niech inni się kłócą, niech inni narzekają. Ja robię swoje.

Oczywiście jest jeszcze jeden powód mojego milczenia i może w którymś momencie do tego wrócę, bez popadania w melancholię. Biorę leki i one mnie tak otumaniają, że napisanie tego ,,krótkiego” tekstu jest ponad moje siły i moją zdolność skupienia.

W każdym razie panowie i panie: Żyję i mam się dobrze!

Czego i wam życzę.
#wychodzimyzprzegrywu #depresja #zaburzeniaosobowosci #chwalesie

18

#smiecizglowy epizod 48

Skutki uboczne.

Strasznie ciężko mi było napisać ten tekst i wcale nie dlatego, że jest on jakiś dla mnie ciężki, albo porusza intymne tematy. Ciężko było mi do niego usiąść, ponieważ zrobiłem się bardziej otumaniony, powolny i mam większy problem z zebraniem myśli. Przez jakiś czas moje wysypisko jest mniej dokuczliwe.

Są wady i zalety tego stanu rzeczy. Przypomniałem sobie, dlaczego zacząłem palić, ale już tego nie robię, ponieważ rzuciłem dwa miesiące temu.

Wybaczcie, ale sam łapię zawiechę podczas pisania.

Gubię się w myślach i zapominam o czym mówiłem, albo o czym myślałem chwilę wcześniej.

Wróciłem do brania leków ssri. Dwuletnia terapia nimi została zakończona przeze mnie w momencie, w którym podjąłem pracę i zacząłem palić. Miałem problemy z koncentracją i problemy z liczeniem co jest strasznie kiepskie przy zawodzie, gdzie milimetr różnicy, może kosztować pół dnia roboty, albo przełożenie terminów liczone w tygodniach. Palenie wtedy było zamiennikiem leków, opanowywało mi nerwy i pozwalało mi na przemyślenie na czysto problemu, z którym akurat się spotkałem. Będąc ciągle otumanionym było ciężko w pracy, a bez leków lądowałem w tragicznym stanie. Czy fajki pomagały mi naprawdę czy nie to nie chcę się spierać. Na pewno wierzyłem w to, że mi pomagają, jednak po dwóch latach zaczęły przynosić więcej szkody niż pożytku, a ja i tak musiałem wrócić na leki.

Ciężko mi w ogóle to pisać. Zrobiłem się powolny i ręce są szybsze od moich myśli, chociaż do tej pory było na odwrót, ale wiecie co? Uważam to za lepsze rozwiązanie niż przeżywać co chwilę załamania i myśleć non stop o śmierci.

Mniej myślę. Jest to zmiana jak najbardziej na plus i sprawia, że te dni nie są taką katorgą, a praca, mimo że zabiera mi nadal większość życia przestała być aż tak męcząca. Robiąc swoje nie wpadam w monotonię, a moje myśli nie latają w jakiś nieodpowiednich tematach, lub nie bujam w obłokach. Skupiam się w 100% na tym co robię w aktualnym momencie. Czas leci mi szybciej i każda minuta nie rozciąga się w nieskończoność.

Przed snem nie mam gonitwy myśli. Zasypiam w miarę szybko i wysypiam się, chociaż śpię więcej i nadal nie jestem w stanie robić nic poza pracą. To jednak udało się nam razem z partnerką rozplanować tak obowiązki i czynności, bym mógł je robić w odpowiednich dla siebie porach i żebym miał dni wolne na relaks psychiczny, którego nie potrzebuje tak jak wcześniej, ale jest mi potrzebny.

Wiecie jaką katorgą było nie móc zasnąć, bo myśli się kłębiły i nie dawały spać? Lub coś cię przebudziło o 3 w nocy, a potem zaczynałeś myśleć na przykład, że wszechświat się rozszerza, a potem w minutę, twój mózg był pobudzony i już nie mogłeś liczyć na to, że zaśniesz.

Terapeuta mi powiedział, że to co opisuje i moje zachowanie pasuje do zespołu Aspargera. I mimo że słyszałem o tym, to nigdy bym nie pomyślał, że to do mnie pasuje.

Tak w ogóle po pół roku dostałem się do terapeuty na NFZ.
#depresja #asperger #przemyslenia

6