Znów temat kryminalny, jednocześnie dający niezmiernie do myślenia i analizy świata jaki nas otacza.
Człowiek, który dopuścił się najokrutniejszej zbrodni jaka jest gwałt i morderstwo na dziecku, żył jakby nigdy nic, założył rodzinę z inną kobietą i miał z nią dzieci. Tu zachodzi fascynujący (choć tragiczny) przykład analizy psychologicznej człowieka, który żyje, wychowuje dzieci (może nawet wzorowo?) i jest głową pełnej, nie rozbitej rodziny, a jednocześnie w swojej młodości dokonał przerażającej zbrodni. Dla zwykłego człowieka nie jest możliwe wymazanie ze swojego życia jakiejś tragedii, której nie był nawet sprawca, a jedynie świadkiem. Makabryczne doświadczenie z przeszłości wywołuje traumę i w jakimś stopniu nadaje piętno, które objawia się trudnościami w życiu codziennym. Zwykle wspomnienia takiego zdarzenia wywołują żal, depresję, której nie da się zatrzeć. Tymczasem jak w artykule który przytaczam istnieje człowiek, który potrafił wymazać straszny czyn, którego dokonał i żyje normalnie. Jaki jest profil psychologiczny takiej osoby, czy na prawdę przez 15 lat taki człowiek potrafił bez refleksji spojrzeć na swoją żonę i dzieci?
http://wiadomosci.wp.pl/trojmiasto/pietnascie-lat-poscigu-za-nieuchwytnym-cieniem-prokurator-ujawnia-kulisy-sledztwa-ws-zabojstwa-13-letniej-izy-7312777941072352a
#kryminal #morderstwo #psychologia #ciekawostki
Człowiek, który dopuścił się najokrutniejszej zbrodni jaka jest gwałt i morderstwo na dziecku, żył jakby nigdy nic, założył rodzinę z inną kobietą i miał z nią dzieci. Tu zachodzi fascynujący (choć tragiczny) przykład analizy psychologicznej człowieka, który żyje, wychowuje dzieci (może nawet wzorowo?) i jest głową pełnej, nie rozbitej rodziny, a jednocześnie w swojej młodości dokonał przerażającej zbrodni. Dla zwykłego człowieka nie jest możliwe wymazanie ze swojego życia jakiejś tragedii, której nie był nawet sprawca, a jedynie świadkiem. Makabryczne doświadczenie z przeszłości wywołuje traumę i w jakimś stopniu nadaje piętno, które objawia się trudnościami w życiu codziennym. Zwykle wspomnienia takiego zdarzenia wywołują żal, depresję, której nie da się zatrzeć. Tymczasem jak w artykule który przytaczam istnieje człowiek, który potrafił wymazać straszny czyn, którego dokonał i żyje normalnie. Jaki jest profil psychologiczny takiej osoby, czy na prawdę przez 15 lat taki człowiek potrafił bez refleksji spojrzeć na swoją żonę i dzieci?
http://wiadomosci.wp.pl/trojmiasto/pietnascie-lat-poscigu-za-nieuchwytnym-cieniem-prokurator-ujawnia-kulisy-sledztwa-ws-zabojstwa-13-letniej-izy-7312777941072352a
#kryminal #morderstwo #psychologia #ciekawostki




















