Powstaje film dokumentalny o ukraińskim ludobójstwie na Polakach w latach 1939-1947 oraz banderyzmie w XXI wieku. Najwyższa pora, by w dobie permanentnego powielania kłamstw historycznych i próbie „pisania historii na nowo”, powstał film, który zada kłam wszelkim manipulacjom i fałszerstwom historycznym. Co bardzo ważne, film ukaże się w sześciu językach: polskim, ukraińskim, angielskim, rosyjskim, węgierskim i czeskim. Wesprzyj projekt i bądź jego częścią!

http://pomoc.pl/sasiedzi

Zdjęcie

TRAILER

http://www.youtube.com/watch?v=9a-9HZCIMno

#POLSKA #ukraina #WOLYN #upa

18

#wolyn #zbrodnie #tortury #upa #ukry #ludobojstwo

Bracia mniejsi, bo zwierzęta.

Zdjęcie

Zestawienie 362 metod tortur stosowanych przez UPA na Polakach:

1. Wbijanie dużego i grubego gwoździa do czaszki głowy.

2. Zdzieranie z głowy włosów ze skórą (skalpowanie).

3. Zadawanie ciosu obuchem siekiery w czaszkę głowy.

4. Zadawanie ciosu obuchem siekiery w czoło.

5. Wyrzynanie na czole „orła”.

6. Wbijanie bagnetu w skroń głowy.

7. Wyłupywanie jednego oka

8. Wybieranie obu oczu.

9. Obcinanie nosa.

10. Obcinanie jednego ucha.

11. Obrzynanie obydwu uszu.

12. Przebijanie zaostrzonym grubym drutem ucha na wylot drugiego ucha.

13. Obrzynanie warg.

14. Obcinanie języka.

15. Pieczenie żywcem w piecu chlebowym.

16. Podrzynanie gardła i wyciąganie przez otwór języka na zewnątrz.

17. Podrzynanie gardła i wkładanie do otworu szmaty.

18. Wybijanie zębów.

19. Łamanie szczęki.

20. Rozrywanie ust od ucha do ucha.

21. Kneblowanie ust pakułami przy transporcie jeszcze żywych ofiar.

22. Podcinanie szyi nożem lub sierpem.

23. Zadawanie ciosu siekierą w szyję.

24. Pionowe rozrąbywanie siekierą głowy.

25. Skręcanie głowy do tyłu.

26. Robienie miazgi z głowy przez wkładanie głowy w ściski dokręcane śrubą.

27. Obcinanie głowy sierpem.

28. Obcinanie głowy kosą.

29. Odrąbywanie głowy siekierą.

30. Zadawanie ran kłutych w głowie.

31. Cięcie i ściąganie wąskich pasów skóry z pleców.

32. Zadawanie innych ran ciętych na plecach.

33. Zadawanie ciosów bagnetem w plecy.

34. Łamanie kości żeber klatki piersiowej.

35. Zadawanie ciosu nożem lub bagnetem w serce lub okolice serca.

36. Zadawanie ran kłutych nożem lub bagnetem w pierś.

37. Obcinanie kobietom piersi sierpem.

38. Obcinanie kobietom piersi i posypywanie ran solą.

39. Obrzynanie sierpem genitaliów ofiarom płci męskiej.

40. Przecinanie tułowia na wpół piłą ciesielską.

41. Zadawanie ran kłutych brzucha nożem lub bagnetem.

42. Przebijanie brzucha ciężarnej kobiecie bagnetem.

43. Rozcinanie brzucha i wyciąganie jelit na zewnątrz u dorosłych.

44. Rozcinanie brzucha kobiecie w zaawansowanej ciąży i wkładanie w miejsce wyjętego płodu np. żywego kota, po czym zaszywanie brzucha.

45. Rozcinanie brzucha i wlewanie do wnętrza wrzątku – kipiącej wody.

46. Rozcinanie brzucha i wkładanie do jego wnętrza kamieni oraz wrzucanie do rzeki.

47. Rozcinanie kobietom ciężarnym brzucha i wrzucanie do niego potłuczonego szkła.

48. Wyrywanie żył od pachwiny aż do stóp.

49. Wkładane do vaginy (pochwy) rozżarzonego żelaza.

50. Wkładanie do vaginy szyszek sosny od strony wierzchołka.

51. Wkładanie do vaginy zaostrzonego kołka i przepychanie go aż do gardła, na wylot.

52. Rozcinanie kobietom przodu tułowia ogrodniczym scyzorykiem, od vaginy, aż po szyję i pozostawienie wnętrzności na zewnątrz.

53. Wieszanie ofiar za wnętrzności.

54. Wkładanie do vaginy szklanej butelki i jej rozbicie.

55. Wkładanie do odbytu szklanej butelki i jej stłuczenie.

56. Rozcinanie brzucha i wsypywanie do wnętrza karmy dla zgłodniałych świń tzw. osypki, który to pokarm wyrywały razem z jelitami i innymi i wnętrznościami.

57. Odrąbywanie siekierą jednej ręki.

58. Odrąbywanie siekierą obydwu rąk.

59. Przebijanie dłoni nożem.

60. Obcinanie palców u ręki nożem.

61. Obcinanie dłoni.

62. Przypalanie wewnętrznej strony dłoni na gorącym blacie kuchni węglowej.

63. Odrąbywanie pięty.

64. Odrąbywanie stopy powyżej kości piętowej.

65. Łamanie kości rąk w kilku miejscach tępym narzędziem.

66. Łamanie kości nóg w kilku miejscach tępym narzędziem.

67. Przecinanie tułowia na wpół piłą ciesielską, obłożonego z dwóch stron deskami.

68. Przecinanie tułowia na wpół specjalną piłą drewnianą.

69. Obcinanie piłą obu nóg.

70. Posypywanie związanych nóg rozżarzonym węglem.

71. Przebijanie gwoździami rąk do stołu, a stóp do podłogi.

72. Przybijanie w kościele na krzyżu rąk i nóg gwoździami.

73. Zadawanie ciosów siekierą w tył głowy, ofiarom ułożonym uprzednio twarzą do podłogi.

74. Zadawanie ciosów siekierą na całym tułowiu.

75. Rąbanie siekierą tułowia na części.

76. Łamanie na żywo kości nóg i rąk w tzw. kieracie.

77. Przybijanie nożem do stołu języczka małego dziecka, które później wisiało na nim.

78. Krajanie dziecka nożem na kawałki i rozrzucanie ich wokół.

79. Rozpruwanie brzuszka dzieciom.

80. Przybijanie bagnetem małego dziecka do stołu.

81. Wieszanie dziecka płci męskiej za genitalia na klamce drzwi.

82. Łamanie stawów nóg dziecka.

83. Łamanie stawów rąk dziecka.

84. Zaduszenie dziecka przez narzucenie na nie szmat.|

85. Wrzucanie do głębinowych studni małych dzieci żywcem.

86. Wrzucanie dziecka w płomienie ognia palącego się budynku.

87. Rozbijanie główki niemowlęcia przez wzięcie go za nóżki i uderzenie o ścianę lub piec.

88. Powieszenie za nogi zakonnika pod amboną w kościele.

89. Wbijanie dziecka na pal.

90. Powieszenie na drzewie kobiety do góry nogami i znęcanie się nad nią poprzez odcięcie piersi i języka, rozcięcie brzucha i wybieranie oczu oraz odcinanie nożami kawałków ciała.

91. Przybijanie gwoździami małego dziecka do drzwi.

92. Wieszanie na drzewie głową do góry.

93. Wieszanie na drzewie nogami do góry.

94. Wieszanie na drzewie nogami do góry i osmalanie głowy od dołu ogniem zapalonego pod głową ogniska.

95. Zrzucanie w dół ze skały.

96. Topienie w rzece.

97. Topienie poprzez wrzucenie do głębinowej studni.

98. Topienie w studni i narzucanie na ofiarę kamieni.

99. Zadźganie widłami, a potem pieczenie kawałków ciała na ognisku.

100. Wrzucenie dorosłego w płomienie ogniska na polanie leśnej, wokół którego ukraińskie dziewczęta śpiewały i tańczyły przy dźwiękach harmonii.

101. Wbijanie zaostrzonego koła do brzucha na wylot i utwierdzanie go w ziemi.

|102. Przywiązanie do drzewa człowieka i strzelanie do niego jak do tarczy strzelniczej.

103. Prowadzenie nago lub w bieliźnie na mrozie.

104. Duszenie przez skręcanie namydlonym sznurem, zwanym arkanem, zawieszonym na szyi.

105. Wleczenie po ulicy tułowia przy pomocy sznura zaciśniętego na szyi.

106. Przywiązanie nóg kobiety do dwóch drzew oraz rąk ponad głową i rozcinanie brzucha od krocza do piersi.

107. Rozrywanie tułowia przy pomocy łańcuchów.

108. Wleczenie po ziemi przywiązanego do pojazdu konnego.

109. Wleczenie po ulicy matki z trojgiem dzieci, przywiązanych do wozu o zaprzęgu konnym w ten sposób, że jedną nogę matki przywiązano łańcuchem do wozu, a do drugiej nogi matki jedną nogę najstarszego dziecka, a do drugiej nogi najstarszego dziecka przywiązano nogę młodszego dziecka, a do drugiej nogi młodszego dziecka przywiązano nogę dziecka najmłodszego.

110. Przebicie tułowia na wylot lufą karabinu.

111. Ściskanie ofiary drutem kolczastym.

112. Ściskanie drutem kolczastym dwóch ofiar razem.

113. Ściskanie więcej ofiar razem drutem kolczastym.

114. Periodyczne zaciskanie tułowia drutem kolczastym i co kilka godzin polewanie ofiary zimną wodą w celu odzyskania przytomności i odczuwania przez nią bólu i cierpienia.

115. Zakopywanie ofiary do ziemi na stojąco po szyję i pozostawienie jej w takim stanie.

116. Zakopywanie żywcem do ziemi po szyję i ścinanie później głowy kosą.

117. Rozrywanie tułowia na wpół przez konie.

118. Rozrywanie tułowia na wpół poprzez przywiązanie ofiary do dwóch przygiętych drzew i następnie ich uwolnienie.

119. Wrzucanie dorosłych w płomienie ognia palącego się budynku.

120. Podpalenie ofiary oblanej uprzednio naftą.

121. Okładanie ofiary dookoła słomą – snopem i jej podpalenie, czyniąc w ten sposób tzw. pochodnię Nerona.

122. Wbijanie noża w plecy i pozostawienie go w ciele ofiary.

123. Wbijanie niemowlęcia na widły i wrzucanie go w płomienie ognia.

124. Wyrzynanie żyletkami skóry z twarzy.

125. Wbijanie dębowych kołków pomiędzy żebra.

126. Wieszanie na kolczastym drucie.

127. Zdzieranie z ciała skóry i zalewanie rany atramentem oraz oblewanie jej wrzącą wodą.

128. Zadawanie dzieciom tyle ciosów nożem, ile ofiara miała lat.

129. Wycinanie na czole znaku krzyża w obrządku łacińskim.

130. Wieszanie dzieci na drucie kolczastym.

131. Stosowanie tzw. chińskiej tortury, tj. bicie po piętach żelaznym prętem.

132. Wieszanie ofiary na drucie telefonicznym. Oznaczało to w umownym zbrodniczym słownictwie banderowskim: „robić telefon”.

133. Odrzynanie głowy od tułowia piłą ciesielską.

134. Rozbieranie ofiary do naga oraz nakazywanie tańczenia na lodzie i strzelanie po nogach, a rannych spychanie do przerębli pod lód.

135. Wyrywanie obcęgami paznokci.

136. Bicie kijami i drewnianymi pałkami po całym ciele.

137. Przypalanie ofiary płomieniami świecy.

138. Skrępowanie rąk i nóg drutem kolczastym, a na szyję zakładanie linki z pętlą – jak do wieszania. Koniec linki był uwiązany na sztywno do skrępowanych na plecach rąk tak, że najmniejszy ruch rękami zaciskał pętlę na szyi. Kiedy torturowany tracił przytomność, oprawcy oblewali go zimną wodą.

139. Układanie ofiar rzędem twarzą do ziemi i dokonywanie zabójstwa strzałem w okolice serca.

140. Wbijanie kilku i więcej gwoździ do czaszki głowy.

141. Rozrywanie małych dzieci za nóżki i wrzucanie ich do studni.

142. Rozcięcie ust kosą i włożenie kartki z ukraińskim napisem: „Będziesz miał Polskę od morza do morza”.

143. Uderzenie łomem w głowę niemowlęcia.

144. Odcięcie siekierą nóżek i rączek kilkuletniemu dziecku, a następnie głowy.

145. Mordowanie sposobem „garrota” znanym inkwizytorom średniowiecza – przy pomocy żelaznej obręczy zaciskanej na szyi katowanego, dopóki nie złamią się kręgi szyjne. Częstokroć żelazną obręcz zastępował sznur zaciągany na szyi i zaciskany za pomocą kołka. Człowiek ginął w straszliwych mękach. Oprawcy OUN-UPA nazywali to „krępulcy”.

146. Wyrywanie ofiarom rzepki kolanowej.

147. Wieszanie przy pomocy tzw. chodzącej szubienicy, którą stanowił niekiedy członek OUN-UPA, który oprócz pistoletu, czy pistoletu maszynowego nosił przy sobie rzemienną pętlę, którą znienacka od tyłu zarzucał ofierze na szyję, a potem podciągnąwszy ją do góry przez ramię, odrywał od ziemi i tak długo trzymał, dopóki ta nie wyzionęła ducha na jego plecach.

148. Odrąbywanie główek dzieciom.

149. Przestrzelenie obydwu nóg, wykłucie oczu, po kawałeczku obcinanie rąk, uszu, warg, wyrywanie z piersi serca, rozbicie kolbą karabinu głowy i jej oderżnięcie.

150. Rozcinanie brzucha, wyłamywanie rąk, dobijanie kołkami.

151. Przerzynanie ofiary na trzy części.

152. Wykręcanie rąk i nóg, wyrywanie włosów i wykluwanie oczu.

153. Ukrzyżowanie księży rzymsko–katolickich na krzyżach misyjnych.

154. Zakopywanie do ziemi żywcem.

155. Wiązanie rozżarzonym (rozpalonym do czerwoności) drutem.

156. Sadzanie ofiary na gorącej płycie kuchni węglowej.

157. Wkładanie drzazg pod paznokcie.

158. Cięcie i ściąganie pasa skóry z dołu z okolicy kręgosłupa ku górze, przez nawijanie skóry na patyk wzdłuż kręgosłupa, poprzez kark i głowę aż do czoła.

159. Zabijanie dzieci przez uderzanie głową o ścianę.

160. Zabijanie dzieci przez uderzanie głową o drzewo.

161. Rąbanie ofiary siekierą na trzy części.

162. Zabijanie drewnianymi kołkami.

163. Wycinanie znaków krzyża na ciele wraz z obcinaniem języka i uszu.

164. Przywiązywanie drutem kolczastym kamienia u szyi i topienie ofiary w nurtach rzeki.

165. Rąbanie kilkumiesięcznego dziecka siekierą na cztery części.

166. Wycinanie krzyża na czole i rozdarcie ciała na strzępy.

167. Krępowanie małżonków razem drutem kolczastym i wrzucanie ich żyw­cem do rzeki.

168. Zasypywanie ofiary gorącą szlaką z pieca centralnego ogrzewania.

169. Przybijanie ojca i syna gwoździami do podłogi.

170. Kładzenie ofiar na podłodze i kolejne odrąbywanie im głów.

171. Odrąbywanie siekierą głowy poprzez zęby.

172. Rozcinanie brzucha ciężarnym kobietom i wybieranie płodu.

173. Zamurowywanie dzieci żywcem w piwnicach klasztoru karmelitańskiego w Wiśniowcu.

174. Zdzieranie żywcem skóry ofiary i polewanie otwartej rany wrzątkiem.

175. Przywiązywanie do belki nóg kilkakrotnie zgwałconej dziewczyny i zanurzanie ofiary w studni głową w dół.

176. Roztrzaskanie głowy kolbą karabinu.

177. Nasadzanie małych dzieci na ogrodzeniowe zaostrzone sztachety.

178. Wrzucanie do dołu po wykopanym torfie skrępowanej ofiary z uwiązanym kamieniem u szyi, gdzie następowało utonięcie.

179. Przywiązywanie ofiar drutem kolczastym za szyję do słupków, przy których cierpieli i umierali z wykrwawienia.

180. Przywiązywanie ofiar do końskich ogonów i wleczenie ich po drodze kilka, a nawet niekiedy kilkanaście kilometrów, aż do zgonu.

181. Ćwiartowanie ofiary, a następnie rozrzucanie jej szczątków na drodze.

182. Rozdeptywanie główki niemowlęcia z wyrywaniem rączki i nóżek i przypinaniem napisu w języku ukraińskim: „Polski Orzeł”.

183. Mordowanie ofiar przy użyciu różnych narzędzi.

184. Wiązanie ofiar drutem kolczastym i wrzucanie ich do studni.

185. Odrąbywanie na pniu głowy toporem i przez uniesienie jej do góry, pokazywanie innym oprawcom.

186. Podrzynanie szyi i cięcie nożem piersi ofiary.

187. Zabijanie nożem dziecka, a następnie rozbijanie główki siekierą.

188. Rozpłatanie brzemiennej kobiecie brzucha i wycięcie na plecach pasa skóry.

189. Gwałcenie młodej dziewczyny przez trzy dni i wrzucenie ciała do suchej studni głębinowej w lesie.

190. Wydłubanie oczu, obcięcie języka, rąk i nóg i podparcie korpusem drzwi domu.

191. Wiązanie drutem kolczastym i wrzucenie ofiar w płomienie ognia.

192. Odrzynanie piłą głowy.

193. Zabijanie drągami.

194. Zakopywanie żywcem dorosłych i dzieci.

195. Mordowanie przy użyciu wideł i siekier.

196. Podrzucanie małych dzieci na widłach.

197. Zbiorowe gwałcenie kobiet do utraty życia i uprawianie nekrofilii.

198. Przywiązanie ofiary do drzwi i przez biesiadujących upowców – na przemian wycinanie pasów skóry i przypiekanie głowniami, aż do skonania.

199. Przywiązanie do zaprzęgu konnego i wleczenie ofiary po ziemi, a następnie spalenie w stodole.

200. Kłucie widłami, aż do utraty życia.

201. Zabijanie przez zgniecenie ofiary podwaliną dębową.

202. Wbijanie w otwarte usta żelaznego pręta i dobijanie kolbą karabinu.

203. Uderzanie obuchem siekiery w głowę.

204. Rozrywanie dzieci przywiązanych za rączki do drzewa.

205. Uśmiercanie dzieci trującą substancją, dawaną przymusowo do wdychania.(wspólna zbrodnia niemiecko-ukraińska).

206. Związywanie ofiar drutem kolczastym, bicie, szydzenie i naigrywanie się z nich przed utopieniem ich w rzece.

207. Malowanie jajek wielkanocnych krwią polską w Wielki Piątek w 1943 roku.

208. Przywiązywanie do drzew i podpalanie lub pozbawianie różnych części ciała.

209. Pieczenie ofiar żarem płonących zabudowań.

210. Pozbawianie życia przez wrzucanie do piwnic butelek z łatwopalnym płynem i płonących żagwi.

211. Kłucie ofiary aż do zgonu, nożycami do strzyżenia owiec.

212. Zawiązywanie pętli z drutu na szyi i ciągnięcie za koniem.

213. Wrzucanie żywych ofiar do studni i w ten sposób topienie ich.

214. Zakopywanie ofiar w ziemi do połowy tułowia i ściąganie skóry pasami, aż do uśmiercenia.

215. Wymuszanie picia dziegciu i znęcanie się nad ofiarami, aż do zejścia.

216. Sadystyczne mordowanie siekierami ofiar mających ręce związane drutem do tyłu.

217. Duszenie rękami nieletnich dzieci.

218. Wypalanie na policzku swastyki – symbolu przemocy i barbarzyństwa faszystów niemieckich, następnie związanie ofiary i utopienie w tzw. wyrobisku.

219. Wycięcie pępka i wyciągnięcie jelit, którymi okręcano drzewo.

220. Rozprucie brzucha brzemiennej kobiecie, wyjęcie płodu i wbicie go na kołek.

221. Wydłubanie oczu i robienie z języka tzw. „krawata”.

222. Przybicie kobiety gwoździami do drzwi, obcięcie jej piersi i wyprucie z łona wnętrzności.

223. Przybicie dziecka do stołu za język.

224. Uduszenie dziecka paskiem.

225. Zabijanie uderzeniami kolby karabinu w głowę.

226. Przybijanie ofiary kołkiem do ziemi przez brzuch.

227. Obnoszenie po wsi – na widok publiczny – ciała małych dzieci nabitych na widły.

228. Obcięcie piersi matce i siedemnastoletniej córce, następnie, krwią z ich ciał, dokonanie napisu na ścianie mieszkania w języku ukraińskim: „Śmierć Lachom!”.

229. Przywiązanie nagich ofiar do sań za ręce drutem kolczastym i wleczenie ich przez wieś, w końcu zarąbanie siekierami i wrzucenie do studni.

230. Przywiązanie do konia z rękami związanymi drutem kolczastym i wleczenie ofiary, bijąc i kłując bagnetem, aż do skonania.

231. Zamęczanie ofiar biciem drągami i kamieniami.

232. Rąbanie powolne – najpierw rąk, później nóg aby według życzenia ukraińskich szowinistów: „Polska morda dłużej się męczyła”.

233. Przybijanie ofiary gwoździami do ściany stodoły i podawanie jej – mniej więcej co pół godziny – octu do ust.

234. Maltretowanie i gwałcenie grupy dziewcząt i kobiet, aż do zejścia i wrzucenie zwłok do szkolnej ubikacji.

235. Znęcanie się i żywcem wrzucanie dorosłych do studni głębinowych.

236. Bicie do utraty przytomności i na przemian polewanie zimną wodą ofiary, znęcanie się i wyrzucenie na śnieg i mróz.

237. Zabijanie widłami, a następnie porżnięcie ciała na kawałki.

238. Wieszanie dzieci na hakach kuchennych.

239. Podeptanie rannego i dobicie uderzeniem w tył głowy.

240. Zabijanie leżących twarzami do ziemi strzałami w tył głowy i dobijanie rannych ciosami bagnetów.

241. Mordowanie uderzeniem w tył głowy siekierą lub wielkimi maczugami drewnianymi.

242. Zabijanie uderzeniem w tył głowy specjalnym młotkiem – narzędziem do zabijania zwierząt domowych w kształcie trójkąta u podstawy.

243. Spalenie żywcem ofiary w stogu siana, po czym zabawianie się: muzykowanie, śpiewanie i tańczenie.

244. Wbicie w czoło gwoździa i pozostawienie kartki w języku ukraińskim o treści: „On mnie chlebem karmił, a ja jego za to zabiłem”.

245. Odrąbanie jednej ręki mężowi i odcięcie piersi żonie oraz związanie dru­tem kolczastym obojga małżonków i powieszenie ich w studni głębinowej głowami w dół.

246. Przybicie ofiary za język do stodoły oraz wbicie kołka w klatkę piersiową.

247. Wydłubanie oczu i wycięcie języka oraz przywiązanie drutem kolczastym do drzewa głową w dół.

248. Związanie starca i przeprowadzenie „dla zabawy” operacji wyrostka robaczkowego rozcinając ofierze brzuch scyzorykiem. Z kolei do wnętrza napchanie mchu i zaszycie brzucha sznurkiem oraz wyrwanie języka, zbicie drągami i zakopanie płytko w ziemi i na tym miejscu rozpalenie ogniska.

249. Zakneblowanie ust kołkami i podziurawienie głowy oraz zaciśnięcie szyi sznurkami.

250. Zakopywanie żywcem kilkumiesięcznych dzieci.|

251. Przywiązywanie do wozu konnego młodzieńca i nakazanie w czasie jazdy biec do utraty sił.

252. Zatłuczenie ofiary tzw. kijankami nad stawem.

253. Palenie żywcem ofiar zapędzonych do stodół.

254. Pieczenie ofiary w gorącej szlace.

255. Zadręczanie ofiary do utraty życia.

256. Wyjmowanie płodu ciężarnej kobiecie i rozwieszanie go – wraz z wnętrznościami – na krzakach.

257. Przybijanie ofiary gwoździami do desek.

258. Nadziewanie małego dziecka na bagnet i unoszenie ofiary do góry kręcąc nią wokół.

259. Rozpruwanie młodym dziewczętom brzuchów.

260. Wrzucenie ofiary do mrowiska, po uprzednim wydłubaniu oczu, obcięciu rąk i nóg.

261. Zakłuwanie widłami.

262. Rozpalanie ogniska na brzuchu ofiary, po uprzednim powaleniu na ziemię, związaniu, wycięciu języka, wyłupaniu oczu, wyłamaniu rąk i nóg okręceniu głowy płaszczem.

263. Powieszenie kobiety za nogi na drzewie, obcięcie piersi, wybranie oczu i wyciągnięcie wnętrzności z brzucha.

264. Wleczenie za nogi przywiązane do konia, po czym powieszenie na drzewie.

265. Obcięcie matce piersi i dziecku nóżek, a krwią napisanie na ścianie w języku ukraińskim: „Śmierć Lachom!”.

266. Zamordowanie, po czym pokrajanie ciała na kawałki, wbicie w nie widelców i ułożenie na półmisku.

267. Związanie drutem leśników oraz gajowych i wrzucenie ich w płomienie ognia dużego ogniska, po uprzednim oddawaniu na nich moczu, lżeniu i poniżaniu słownym, przy czym jedna z młodych Ukrainek załatwiła na nich swoją potrzebą fizjologiczną.

268. Zagrzebywanie swoich ofiar na cmentarzu padłych zwierząt.

269. Przywiązanie do drzewa, obcięcie języka, wydłubanie oczu i przecięcie piłą.

270. Nabijanie na długi bagnet dwójki małych dzieci i śmianie się że to „polski samolot”.

271. Nasadzenie dwuletniego dziecka na widły i wystawienie go w oknie.

272. Wbijanie dziecku motyki w brzuch.

273. Związywanie ofiar drutem kolczastym i mordowanie ich nożami.

274. Rozerwanie ust ofierze, która krzyknęła: „Niech żyje Polska!”.

275. Związanie drutem kolczastym i katowanie przez dwa dni.

276. Nasadzenie 9-miesięcznego dziecka żywcem na kołek oraz nabijanie na pozostałe kołki sześciu odrąbanych główek dziecięcych.

277. Nabijanie dzieci na zaostrzone kołki i wrzucanie ich do studni.

278. Odrąbywanie główek dzieciom na pniu do rąbania drewna.

279. Przybicie ofiary do framugi okna.

280. Przywiązanie do żelaznego łóżka babci i dwójki wnucząt, oblanie benzyną i spalenie.

281. Pieczenie żywcem ofiary po uprzednim rozebraniu do naga, przywiązanie do drzewa i rozpalenie ogniska pod nią.

282. Przebijanie widłami brzucha.

283. Nabijanie dzieci na widły i podnoszenie do góry z ukraińskim zawołaniem do pozostałych oprawców: „Patrz! To polski orzeł”.

284. Przerzynanie piłą i dla ułatwienia tej czynności siadanie przez współoprawców na głowie i nogach ofiary.

285. Rozprucie brzucha ciężarnej kobiecie i wyrzucenie nienarodzonego dziecka na gnojowisko z zawołaniem w języku ukraińskim: „Patrzcie jak lata polski orzeł”.

286. Katowanie – męczenie ofiary na raty.

287. Odrąbanie dwóch palców i rozcięcie głowy.

288. Wrzucanie rannych do dołu z wapnem.

289. Zmasakrowanie twarzy siekierą i odrąbanie rąk i nóg.

290. Przywiązanie dziewczyny do drzewa i gwałcenie, po czym włożenie do vaginy rozżarzonego żelaza.

291. Przybijanie matki z dziećmi do ściany z ukraińskim napisem: „Polskie orły”.

292. Wrzucanie do dołu ofiar żywcem i przysypywanie ich piaskiem.

293. Torturowanie ofiary na oczach żony i dzieci, aż do zgonu.

294. Wsadzanie ofiary do beczki i bicie jej kijami, aż do skonania.

295. Odrąbywanie po kawałku – w odcinkach około 10-centymetrowych – stóp, dłoni, następnie kończyn nóg, aż do bioder, a rąk do ramion oraz posypywanie solą, a także wydłubywanie oczu, obcinanie nosów, uszu, zrywanie paznokci i rozcinanie brzuchów.

296. Wypalanie oczu rozpalonym drutem.

297. Rozrąbywanie głowy plastrami – po kawałku.

298. Przecinanie siekierami i toporami dzieci na połówki – od głowy do dołu tułowia.

299. Wbijanie kobietom zaostrzonego drzewca w krocze.

300. Palenie żywcem sprowadzanych do budynku kobiet i dzieci i wrzucanie do wnętrza eksplodujących granatów.

301. Przerzynanie tułowia piłą na cztery części i wykluwanie oczu oraz odcinanie języka i głowy, po czym zatknięcie głowy bez oczu i języka na żerdzi koło spalonego budynku.

302. Najeżdżanie końmi na leżących na ziemi.

303. Wrzucanie żywcem do studni głębinowej ofiar głowami w dół, po uprzednim wykłuciu nożem oczu.

304. Przybijanie gwoździami ofiary do desek łóżka.

305. Ściąganie skóry dłoni, tj. tzw. „zdejmowanie rękawiczek”, polegające na nacinaniu skóry nadgarstka ręki i zawijanie jej w dół, a niekiedy w górę.

306. Wycięcie na skórze pleców napisu „105”, tj. liczby lat ofiary i jej osolenie.

307. Rozdeptanie główki dziecka oraz rozdarcie nóżek i rączek, pozostawiając duży napis w języku ukraińskim: „Polski orzeł”.

308. Wpędzanie mężczyzn do murowanej piwnicy i zabijanie ich eksplodu­jącymi granatami.

309. Odrąbywanie toporem głów ofiarom na pniu do rąbania drewna, po uprzednim związaniu w tyle rąk i w dole nóg drutem kolczastym. Na pniu była kartka przymocowana drutem z napisem w języku ukraińskim: „Taka będzie śmierć wszystkim Polakom”.

310. Męczenie chłopczyka uwiązanego za szyję do tzw. koromysła (jarzemka do noszenia dwóch wiader wody na ramionach) i podnoszenie jednego ramienia tego koromysła do góry, razem z dzieckiem. Gdy dziecko zaczęło się dusić i wymachiwać w powietrzu rękami i nogami, stawiano je wówczas na ziemi. Był to pokaz dla grupy Ukraińców.

311. Wypalanie gorącym drutem znaku swastyki na policzku.

312. Związywanie drutem kolczastym rąk i nóg oraz wrzucenie ofiar w płomienie dużego ogniska.

313. Zbiorowe gwałcenie dorosłej kobiety, po czym włożenie jej w krocze rozpalonego żelaza.

314. Przecinanie czoła w poprzek.

315. Przybijanie dzieci żywcem na krzyż gwoździami do ściany.

316. Rozbijanie głów dziecięcych o narzędzia rolnicze.

317. Uderzanie w tył głowy orczykiem od wozu.

318. Zakopywanie rannych, jeszcze żyjących ofiar.

319. Rozdarcie ofiary poprzez przywiązanie jednej nogi do drzewa, a drugiej do orczyka ruszającego powozu konnego.

320. Wciskanie głowy rannego w gnojówkę, aż do uduszenia się.

321. Przybijanie wyciągniętego języka gwoździem do brody, po uprzednim wydłubaniu gałek ocznych.

322. Wbijanie całej siekiery w plecy.

323. Okrutne opuszczanie krwi ofiarom i napełnienie balii ludzką krwią w klasztornej piwnicy o.o. Dominikanów w Podkamieniu.

324. Wycięcie na czole znaku krzyża i obcinanie uszu i nosa.

325. Zakłuwanie bagnetem i rozpalonymi prętami żelaznymi.

326. Wyrwanie warkocza włosów i przekłuwanie głowy bagnetem.

327. Wbijanie dorosłych mężczyzn i kobiet na zaostrzone pale zakopane w ziemi pionowo.

328. Wbijanie w skroń gwoździa.

329. Przywiązanie księdza wyznania rzymsko-katolickiego do drzewa i do połowy przerżnięcie piłą oraz nałożenie na głowę korony plecionej z drutu kolczastego. Ofiara służyła ukraińskim dziewczynom jako tarcza strzelnicza.

330. Ukrzyżowanie na płotach – ogrodzeniach poprzez przybijanie rąk i nóg gwoździami.

331. Zbiorowe gwałcenie kobiet, a następnie poddanie torturom takim jak: wycięcie języka, obcięcie piersi, zdzieranie pasów skóry.

332. Związanie drutem kolczastym za nogi i przytroczenie do konia i ciągnięcie galopem po głazach kamiennych.

333. Wieszanie na drzewie za obydwie ręce i podpalenie dolnych kończyn płomieniami ognia z rozpalonego pod drzewem ogniska.

334. Przypalanie płomieniami świecy palców i dłoni, aż do utraty przytomności, po czym związanie i zastrzelenie.

335. Bicie łańcuchem i maczugą z kolcami po całym ciele ofiary ułożonej na ławce, z przerwami na polewanie jej zimną wodą dla przywrócenia przytomności, po czym powieszenie na słupie.

336. Krępowanie drutem kolczastym nóg i rąk oraz przez kilka dni pod­dawanie ofiar wymyślnym torturom, a jeszcze żyjących dobijanie sie­kierami.

337. Gwałcenie siedemnastoletniej dziewczyny na oczach jej rodziców, po czym zamordowanie wszystkich.

338. Wieszanie na „żurawiu” studni głębinowej.

339. Kładzenie ofiary na gorącym blacie kuchni węglowej i nakładanie na nią brony, po której chodzono.

340. Zadawanie ciosów nożem pod każde żebro, a gdy ofiara konała polewano zimną wodą z wiadra dla powrotu przytomności i ponowne zadawanie ciosów.

341. Wrzucanie do klozetowego szamba żywych ofiar oraz bicie żelaznym narzędziem po głowie i wciskanie ich w głąb tego szamba.

342. Podwieszanie pod pachy na drzewie w lesie i palenie pod ofiarą gałęzi chrustu.

343. Wiązanie rąk drutem i zadawanie na całym ciele ran kłutych.

344. Oskalpowanie – ściągnięcie skóry z głowy i twarzy – wraz z wydłubaniem oczu, obcięciem uszu, przecięciem krtani i wyciągnięciem przez nią języka.

345. Obcięcie genitaliów, wydłubanie oczu i skłucie całego ciała cienkimi igłami.

346. Porąbanie ośmiomiesięcznego dziecka na cztery części.

347. Rozbieranie do naga, związywanie ofiary drutem kolczastym i wpychanie do przerębli pod lód rzeki.

348. Przybicie bagnetem do stołu kilkumiesięcznego dziecka i włożenie mu do ust kawałka niedojedzonego kiszonego ogórka.

349. Duszenie sznurem zakładanym na szyję i zabijanie ciosem noża w serce.

350. Wyrywanie księżom wyznania rzymsko–katolickiego pulsujących serc z piersi, a niekiedy prezentowanie ich widzom i odliczanie na zegarku czasu trwania agonii.

351. Duszenie drutem kolczastym.

352. Wypruwanie dzieciom wnętrzności i rozwieszanie jelit na ścianie w nieregularny sposób wraz z kartką wiszącą na gwoździu z napisem w ukraińskim języku: „Polska od morza do morza!”.

353. Przybijanie dzieci do ściany z rozkrzyżowanymi rękami.

354. Wyłamywanie dzieciom stawów rąk i nóg i przybicie martwego dziecka do stołu – na oczach dorosłych osób.

355. Pozbawienie życia dwudziestoma dwoma i więcej ciosami noża.

356. Przymocowanie tułowia do oparcia i rzucanie w nie nożami.

|357. Wiązanie – skuwanie rąk drutem kolczastym.

358. Zadawanie śmiertelnych uderzeń łopatą.

359. Przybijanie rąk do progu mieszkania.

360. Przebijanie kołami dzieci na wylot.

361. Wleczenie ciała po ziemi za nogi związane sznurem.

362. Przybijanie małych dzieci dookoła grubego, przydrożnego drzewa, tworząc w ten sposób tzw. „wianuszki”.



Zdjęcie

8

Jak ukraińcy pacyfikowali cywilów i uczestników Powstania Warszawskiego - oglądać czytać bo zniknie lada chwila!!1944.pl



Czym zajmowali się pana rodzice przed 1 września?

Matka była na utrzymaniu ojca, a ojciec na Woli prowadził ogrodnictwo.

W czasie Powstania Warszawskiego, 5 sierpnia, będąc na Woli ze swoim bratem w tym swoim mająteczku zostali rozstrzelani przez Ukraińców. Myśmy w ogóle nie wiedzieli, jak oni zginęli, ale w tym mająteczku był syn furmana. Po prostu przyszedł, żeby coś wziąć, bo jego ojciec uciekł, został tylko mój ojciec i jego brat. Jak zobaczył, że Ukraińcy idą w kierunku tego domu, schował się w beczkę z wodą i obserwował to wszystko, widział co się działo. Ukraińcy podeszli, zrewidowali, zegarki, portfele powyciągali wszystko z kieszeni i z automatów zastrzelili. Gdyby nie relacja tego chłopca, który siedział w beczce z wodą, w ogóle nie wiedzielibyśmy jak ojciec zginął.

http://www.1944.pl/archiwum-historii-mowionej/zbigniew-slarzynski,174.html

#powstaniewarszawskie #dirlewanger #ukraincy #upa #oub-b

22

Mer Lwowa zasmucony. Rosjanie w nocy zniszczyli muzeum ukraińskiego zbrodniarzanczas.info

W rosyjskim ataku przeprowadzonym w poniedziałek nad ranem doszczętnie zniszczono muzeum Romana Szuchewycza we Lwowie – poinformował mer tego miasta Andrij Sadowy. Jak dodał, po ataku drona zapalił się też historyczny budynek uniwersytetu rolniczego w pobliskich Dublanach.

„Tej nocy wróg wziął za cele dwa obiekty pamięci narodowej we Lwowie: uniwersytet w Dublanach, gdzie 100 lat temu studiował Stepan Bandera, i muzeum Romana Szuchewycza w dzielnicy Biłohorszcza. Symboliczne i cyniczne. Wojna o naszą historię” – napisał mer Lwowa w mediach społecznościowych.

Jak dodał, na uczelnię spadły szczątki drona Shahed, co spowodowało pożar dachu, który jednak został ugaszony. Nie było ofiar. Ataki przeprowadzono 1 stycznia, w dzień urodzin Stepana Bandery – zaznaczył Sadowy.

Według wstępnych ustaleń przyczyną pożaru, który wybuchł w budynku muzeum Szuchewycza, było również uderzenie drona – przekazał szef Lwowskiej Obwodowej Administracji Wojskowej Maksym Kozycki. Alarm przeciwlotniczy dla Lwowa został już odwołany – dodał gubernator.

http://nczas.info/2024/01/01/mer-lwowa-zasmucony-rosjanie-w-nocy-zniszczyli-muzeum-ukrainskiego-zbrodniarza/

#upa #bandera #szuchewycz #banderowcy #ukraina #rosja

20

Wiceminister nauki wzywał do milczenia o ludobójstwie na Wołyniu

Wiceministrem nauki w rządzie Donalda Tuska został dr hab. Andrzej Szeptycki, prof. UW, z pochodzenia Ukrainiec. Podczas kampanii wyborczej jako kandydat Trzeciej Drogi deklarował, że chce wspierać „grupy mniejszościowe i dyskryminowane”, m.in. mniejszości narodowe oraz imigrantów i „społeczność LGBT”. Wcześniej wzywał do milczenia o ludobójstwie wołyńsko-małopolskim – ujawnił portal kresy.pl.

Andrzej Szeptycki jest także członkiem Związku Ukraińców w Polsce. W resorcie nauki odpowiada za współpracę międzynarodową. Wiceminister jest związany z partią Polska 2050 Szymona Hołowni. Kandydował w październikowych wyborach parlamentarnych do Sejmu z list Trzeciej Drogi.

„Chcę wspierać wszystkie grupy mniejszościowe i dyskryminowane, osoby z niepełnosprawnościami, mniejszości narodowe i etniczne, imigrantów, społeczność LGBT” – zapowiadał w klipie wyborczym prof. Szeptycki.

Kresy.pl przypomniały, że w 2016 roku na portalu periodyku “Nowa Europa Wschodnia” Andrzej Szeptycki wezwał do ulegania ukraińskim warunkom niepodejmowania na poziomie politycznym tematyki zbrodniczej, antypolskiej działalności OUN-UPA i do milczenia o kresowym ludobójstwie.

Z kolei w 2020 roku wiceminister nauki w rządzie Tuska podpisał się pod opublikowanym przez „Gazetę Wyborczą” listem “środowisk obywatelskich, artystów, intelektualistów, księży rzymskokatolickich, dziennikarzy i aktywistów” do ówczesnego wicepremiera i ministra kultury Piotra Glińskiego, w którym wezwano do przywrócenia dawnego napisu na pomniku nagrobnym bojowników UPA na górze Monastyrz na Podkarpaciu.

#polska #ukraina #banderowcy #wolyn #upa

25

#suchar #zart #ukraina #upa #onucakontent

Wpada grupa upowców do schronu i pyta po ukraińsku:

- jacyś moskale tu są?

- nie ma - pada odpowiedź.

- nu, to przechodzimy na rosyjski, będzie wygodniej.

13

Mydlenia oczu ciąg dalszy

Jest zgoda Ukrainy na poszukiwania ofiar Rzezi Wołyńskiej

Michał Dworczyk poinformował w Radiu Wnet, że Ukraina wyraziła pierwszą zgodę na poszukiwania ofiar Rzezi Wołyńskiej

– Przez ponad osiem lat był zakaz prowadzenia poszukiwań, ekshumacji i pochówków. Dzisiaj ten zakaz został odblokowany, poszukiwania trwają. (…) Jest pierwsza zgoda na poszukiwania, jest złożonych szereg innych wniosków. Wierzę, że wkrótce zaczniemy ekshumować odnajdowane ofiary nacjonalistów ukraińskich. To jest temat, którego na pewno nie pozostawimy – stwierdził polityk.

Zapytany o pomoc ze strony władz Ukrainy, Dworczyk odparł, że „gdyby nie decyzje rządu ukraińskiego, nie zostałaby wydana – pierwszy raz od ośmiu lat – zgoda na poszukiwania ofiar”.

– Poszukiwanych jest około 100 ofiar, które zostały zabite przez ukraińskich nacjonalistów – powiedział polityk zapytany o skalę poszukiwań.

#ukraina #upa #polska #pis #wybory

http://nczas.com/2023/09/09/jest-zgoda-ukrainy-na-poszukiwania-ofiar-rzezi-wolynskiej/

12

Nie dla hasła „Sława Ukrainie”!wolnemedia.net

#ukraina #upa #ludobojstwo #chorwacja

Podczas wystąpienia w Zagrzebiu prezydent Chorwacji Milanović skomentował w rozmowie z dziennikarzami użycie hasła Ustaszów „Za dom spremni!” („Za ojczyznę – gotowi!”) przez siły prawicowe, co jest oficjalnie zakazane w Chorwacji. „Nie ma różnicy między »Za dom spremni!« a »Sława Ukrajini!« (»Chwała Ukrainie!«). To zawołanie najbardziej radykalnych szowinistów na zachodzie Ukrainy, którzy kolaborowali z nazistami i wymordowali tysiące Żydów i Polaków. Nie chcę tego słyszeć w Chorwacji” – powiedział. „Nie interesuje mnie, że niektórzy przywódcy są od tego »uzależnieni«. Niech wymyślą inne powitanie” – oświadczył chorwacki prezydent, nawiązując prawdopodobnie do postawy prezydent Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego, który ma w zwyczaju kończyć swoje publiczne wystąpienia słowami: „Sława Ukrajini!”.

„Podczas rozpadu Jugosławii i konfliktu między Serbami i Chorwatami w niepodległej Chorwacji kult ustaszy zaczął się odradzać. Ulice, place zaczęto nazywać na ich cześć, otwarto muzea. Trwało to około półtorej dekady, ale potem punkt widzenia zaczął się zmieniać w oficjalnych kręgach w Chorwacji. Prezydent Stjepan Mesić powiedział: »Jakakolwiek rehabilitacja idei ustaszy i faszyzmu nie może i nie powinna być możliwa! Nie można rehabilitować tych, którzy zabijali niewinnych ludzi«. W rezultacie symbole ustaszy, w tym okrzyk »Gotowi do domu!«, zostały zakazane.

http://wolnemedia.net/nie-dla-hasla-slawa-ukrainie/

26

Kapłan katolicki w sprawie Wołynia: O pamięć wołają ofiarynacjonalista.pl

Gdy dotknięci ukroszajbą, wzorem dawnych członków PZPR, próbują przemilczeć temat nierozliczonych zbrodni na Polakach, trzeba docenić głosy odważnych ludzi, którzy nie akceptują wybiórczej pamięci i zakłamywania prawdy. Ksiądz Rafał Trytek napisał:

W tym roku przypada osiemdziesiąta rocznica genocydu, dokonanego na narodzie polskim na Kresach południowo-wschodnich przez szowinistów z Ukraińskiej Powstańczej Armii. To ludobójstwo jest zamiatane regularnie „pod dywan” przez dużą część klasy politycznej w Polsce. Tym bardziej ciąży na nas obowiązek pamięci o zbrodniach dokonanych przez bandytów z UPA na niemal bezbronnej ludności polskiej, ormiańskiej, czeskiej, a także tej części ukraińskiej która nie przyłączyła się do rzezi sąsiadów. Pamiętajmy, że znakomita większość ofiar była katolikami – głównie łacińskiego obrządku. Wraz z polskimi wsiami palono i niszczono rzymskokatolickie kościoły i mordowano katolickich księży. Módlmy się również za dusze pomordowanych którzy często nie są osobno w modłach wspominani, bo nie mają już bliskich, którzy by o nich pamiętali, a ich kości rozrzucone są po polach i lasach.

Requiescant in pace,

ks. Rafał Trytek

W czasach powszechnego fałszu mówienie prawdy jest aktem rewolucyjnym. Podpisujemy się pod apelem katolickiego kapłana. Przy okazji trzeba przypomnieć, że bestialskie mordy na naszych rodakach dokonywane przez ukraińskich szowinistów nie zakończyły się w 1943 roku, lecz trwały jeszcze w kolejnych latach. Nie rozpoczęły się także w 1943 roku, lecz już w 1939 roku.

http://www.nacjonalista.pl/2023/03/25/kaplan-katolicki-w-sprawie-wolynia-o-pamiec-wolaja-ofiary/

#ukroszajba #upa #banderowcy #wolyn #polska

23

STEPAN BANDERA tajemnice Biografii - OUN, UPA i CIAyoutu.be

#bandera #oun #upa #cia #anglosasi #ukraina

W materiale omawiane są zagadkowe zjawiska w biografii Bandery oraz jego związki z różnymi agenturami.

Kto tak naprawdę inspirował ukraiński ruch nacjonalistyczny?

Czy banderowcy działali na rzecz Ukrainy czy realizowali inne interesy?

http://youtu.be/G92RxSDC-hA

16

Polacy i Ukraińcy upamiętnili 79. rocznicę zagłady Huty Pieniackiejkresy24.pl

W miejscu dawnej Huty Pieniackiej niedaleko Brodów w obwodzie lwowskim w ostatnią niedzielę lutego uczczono pamięć ofiar masakry na polskiej ludności cywilnej tej wsi. W tym roku mija 79 lat od tamtych tragicznych wydarzeń.

W uroczystości udział wzięli przedstawiciele konsulatu RP we Lwowie, państwowej i rejonowej władzy Ukrainy, duchowieństwo, przedstawiciele polskich organizacji we Lwowie. Po wspólnej modlitwie zostały złożone kwiaty i zapalone znicze pod pomnikiem z nazwiskami pomordowanych. Ze względu na barbarzyńską napaść Rosji na Ukrainę w tym roku uroczystości były skromniejsze niż w latach poprzednich. Nie mogli być obecni przedstawiciele Stowarzyszenia Huta Pieniacka jak również inni goście z Polski.

28 lutego 1944 roku dokonano akcji pacyfikacyjnej przeciwko polskiej ludności cywilnej w Hucie Pieniackiej, w której wyniku śmierć poniosło około 850 osób. Zbrodni dokonali, według Instytutu Pamięci Narodowej, ukraińscy policjanci z batalionu 4 Pułku Policji SS pod niemieckim dowództwem wraz z oddziałem Ukraińskiej Powstańczej Armii. Opisy zbrodni zachowały się dzięki zeznaniom nielicznych ocalałych świadków.

http://kresy24.pl/polacy-i-ukraincy-upamietnili-79-rocznice-zaglady-huty-pieniackiej/

#polska #ukraina #historia #upa #wolyn

11

O tym jak ukraińska pisarka Oksana Zabużko prowadzi banderowską propagandę historycznąeasyupload.io

Ostatnio w Warszawie gorąca zwolenniczka banderyzmu Oksana Zabużko miała ponownie prelekcję. Na szczęście nasza młodzież się postawiła i udało się chociaż zaprotestować przeciw głoszonym jej wartościom. W związku z tym postanowiłem przeczytać jej jedną ze słynniejszych książek pod tytułem *„Muzeum porzuconych sekretów”*. Niesiony opiniami na temat autorki, nie chciałem opierać swojej wiedzy wyłącznie na już istniejących opracowaniach, a samemu zweryfikować pewne informacje. Podobno owa pozycja była wielokrotnie doceniana w społeczności międzynarodowej, lecz u nas mądrzy zauważyli, że jest to antypolska twórczość. Po zagłębieniu się w nią, okazało się, że jest to kłamstwo, gdyż... jest ona skrajnie antypolska, a jej przesłanie za pomocą ukraińskiego nacjonalizmu wybiela karty historii, a wręcz robi z nich męczennika regionu. Jednym słowem, to jest obrzydlistwo, co w niej zaprezentowano! Oczywiście wszystko jest pięknie ubrane w swoisty kubraczek, pod przykrywką opisów życia codziennego, tego jacy to byli oni waleczni, towarzyscy, prawi i dobrzy w życiu codziennym, choć co już nie jest napisane, w rzeczywistości ich bandycka działalność opierała się na mordach i nienawiści. Teraz jestem w pełni przekonany, że autorka tego tworu, która na przestrzeni lat jeszcze bardziej utwierdziła się w swoim zdaniu na temat UPA, powinna całkowicie być niedopuszczona do prezentowania w Polsce jakiejkolwiek treści, gdyż jest to pluciem nam w twarz.

Zapraszam do lektury poniższego cytaty z tej pozycji, w którym to autorka właściwe zrównuje Polaków z nazistami:

Świat, który nie podlegał jego kontroli, był wrogim terytorium: nie było tam miejsca na współczucie. Adrian wcześniej też znał tak nastawionych ludzi; na początku wojny było ich więcej, i on sam wtedy taki był. Spuścizna Polski – to ona swoim dwudziestoleciem rządzenia nami z pogardliwą, przez zęby cedzoną pewnością, że „Rusini” to nie ludzie, a „kabany”, wyhartowała nas jak dobrą siekierę, wyuczyła odpowiadać symetrycznie, tym samym... Ale Polska upadła, na zawsze wynosząc się z tych ziem, i upadła hitlerowska Rzesza, która przyszła tak samo uzbrojona w ślepą do nas pogardę jako do nieludzi, Untermenschów, i przyszli Moskale, dla których ludzie już w ogóle nie istnieli – swoich obracali w proch tak samo bezwzględnie, jak obcych – dziesiątki armii i setki plemion przetoczyły się przez Ukrainę (od wesołych Włochów, pięknych chłopców i niezdarnych jak bierz-co-chcesz-tylko-mnie-zostaw żołnierzy, którzy woleli oddać UPA całą amunicję, byleśmy bez walki puścili ich do domu, do różnobarwnych wąskookich koczowników, których chmary nadciągały z głębin azjatyckiego stepu, nasuwając skojarzenia z nowym marszem na Europę ord Czyngis-chana, ale jakoś spośród nich właśnie najwięcej chyba, oprócz Ukraińców, uciekało do nas wziętych do niewoli krasnoarmiejców) i przez upadłe granice w dymach pożarów zamajaczyła nam Wielka Ukraina, wymarzona przez naszych ojców, i już w pierwszych grupach marszowych nauczyliśmy się od niej, sponiewieranej i wymordowanej, tego, co na myśl nam nie przychodziło, tego, czego nie mogły nas nauczyć Polska ni Niemcy: że nie ma wolnego państwa bez wolnego w nim człowieka, a ten, kto niewoli innych, sam jest własnym więźniem.

I kiedy nasza wojskowa siła, przelawszy się przez brzegi jak wzbierająca rzeka, zaczęła spływać w koryto zemsty, i na Wołyniu i Podolu zapłonęły majątki polskich kolonistów, znalazła się wśród nas inna siła, która zatrzymała, zagrodziła drogę tamtego ruchu, zdążającego po trajektorii ślepego rewanżu – Ekscelencja ze świętojurskiego wzgórza, a za nim męczennicy-stygmatycy z podziemia rozrzucili ostrzegawczo ręce z krzyżem, wołając, by nasi ludzie nie plamili przed Bogiem świętej broni niewinną krwią, i Prowid19 ustami Trzeciego Zgromadzenia nakazał nam odrodzić się do dalszej walki – bo siła nasza służyć ma nie zemście, lecz wyzwoleniu, a ten, kto znęca się nad bezbronnym, sam jest własnym więźniem.

I odrodziliśmy się, przetopili w kotle walk, wyhartowali w stal brzmiącą, odsiali spośród siebie na wiatrach zmiennych frontów ulotny materiał, naniesiony przez wojnę – przypadkowych mesjaszy, przymusowo zmobilizowanych, wszystkich, którzy zmęczyli się i ponad broń przedkładali pług, i tych, dla których życie więcej ważyło niż wolność – pozostaliśmy sami ochotnicy śmierci, kochankowie śmierci, czysty jak dzwon szlachetny metal. I kiedy sowieci po swoim przyjściu zaczęli wieszać nas publicznie na placach (ale szybko to zarzucili, zobaczywszy, z kim mają do czynienia), to każda taka kaźń dodawała nam sił – nasi chłopcy szli na szafot z dumnie uniesionymi głowami, wołając do tłumu w ostatniej swojej minucie: „Chwała Ukrainie!” – i ludzkie morze głucho szumiało, nabrzmiewając gniewem wymuszonego milczenia, a nocą dziesiątki nowych ochotników uciekały do lasu, by zasłużyć na taką samą śmierć – śmierć wolnych ludzi. I wiedzieliśmy już: przeciw każdej niewolącej człowieka sile zawsze znajdzie się inna, większa siła – jak przeciw polskiej znalazła się niemiecka, a niemieckiej – moskiewska; i tylko siły wyzwolenia żadna nie pokona: jedna jest taka, na wszystkie plemiona i narody, ile ich żyje na ziemi.


Zdjęcie

Gdyby ktoś byłby zainteresowany sprawdzeniem tych bzdur, to załączam link do pobrania tej książki, który będzie ważny przez następne 30 dni. Dla leniwych polecam funkcję CTRL+F i wyszukiwanie danych fraz.

http://easyupload.io/7c2mxu

#stopbanderyzacji #ukraina #Polska #zabuzko #upa #banderyzm #literatura #historia #propagandapodprogowa

35