"Stanoski" na swoim Kanale Zero wypuścił film, reportaż dotyczący rosji. Taki trochę w stylu starego dobrego dziennikarstwa podróżniczego, gdzie pokazuje się świat którego nie znamy oczami jego mieszkańców. Gdzie narracja pojawia się co najwyżej w formie manipulacji w montażu, a nie "mądrej głowy" podpisanej jako "ekspert" która w towarzystwie zawodowego propagandzisty dla zmyłki zwanej dziennikarzem wykłada obowiązującą narracje. Tonem nieznoszącym sprzeciwu oczywiście.
Styl Wiernikowskiej przypomina mi trochę styl reportaży Kapuścińskiego, nie tylko przez pewne wybory estetyczne ale właśnie przez brak narzucania narracji. W kontraście chociażby do Cejrowskiego gdzie jego poglądy na miejsca i ludzi których odwiedza są dosyć istotną częścią.
No ale "niestety", p. Wiernikowska pojechała do rosji. I co gorsza, zaczęła rozmawiać ze zwykłymi rosjanami. Oczywiście poruszała też, a może przede wszystkim, temat wojny. Dla nikogo o IQ większym niż wyborca KO nie jest zaskoczeniem to co zostało tam pokazane. Czyli to, że większość zwykłych ma generalnie tę wojnę gdzieś, bo życie się toczy, codziennie trzeba iść do roboty, a po pracy kupić chleb. A dodatkowo nie wygłaszają swoich prawdziwych poglądów od razu przed losową kamerą, tylko pewne rzeczy trzeba wyczytać między wierszami, wyciągnąć z dłuższej rozmowy. Każdy kto miał w życiu jakąkolwiek interakcje z innym człowiekiem wie, że tak to dokładnie wygląda.
Zginął mi gdzieś jeden screen, ale ktoś komentował, że do rosji się teraz nie jeździ robić reportaży, w ogóle się do rosji nie jeździ i nie wolno. A dziennikarstwo trzeba robić tak jak pani Bojke - znana "osoba ukrofilska" która, jeśli ktoś zapomniał, w tym samym kanale zero trywializowała banderyzm - bo może jest antypolski, ale też antyrosyjski. To jest dokładnie powód dla którego ten przysłowiowy kij włożony w mrowisko trafił w sedno.
Wbrew pokazowej propagandzie sączącej się z każdego ekranu i głośnika pokazuje, że przeciętny rosjanin nie chodzi z portretem putina na piersi, nie zaczyna dnia od plucia, choćby symbolicznie, w kierunku ukrainy i nie ostrzy codziennie wideł by czym prędzej ruszyć na front. Że i owszem, są tacy którym się wydaje, że idą ukrainę wyzwalać. Kurde, dosłownie jak wszędzie na świecie. Co czyni ten reportaż jeszcze "gorszym", bo pokazuje różne odcienie, a nie jedną szarą masę.
Mam dziwne wrażenie, że jakby ten materiał nieco inaczej poskładać, tak żeby nie było wiadomo że są w rosji i po której stronie konfliktu się znajdujemy to materiał zebrałby mnóstwo pochwał, bo przecież to nic złego, że ludzie nie żyją wojną 24/7, mają normalne sprawy i swoje życie. I tylko ruskie onuce uważają, że absolutnie każdy musi w kraju żyć jednym tematem.
Pokazuje to tylko, jak bardzo sprane łby mają ukrofile. Jak prosta musi być propaganda, żeby mógł ją zrozumieć "młody, wykształcony, z dużego miasta". Każdy ruski musi być oczywiście krwiożerczym potworem, kropka. Zobaczcie ile problemów to rozwiązuje.
Po pierwsze skoro każdy jeden ruski to drugi putin, to każdy jeden w ukrainie to złoty anioł. Logiczne.
Po drugie, nie ma co się zastanawiać nad innymi powodami początku i ciągłego trwania. Nie ma miejsca na pytanie kto na tym zarabia, dlaczego ukry tak bardzo boją się audytu środków. Zresztą patrz punkt wyżej.
I po trzecie, najważniejsze, legitymizuje każdą dosłownie akcje rozdawnictwa i podległości. Jesteśmy przecież "sługami narodu ukraińskiego". Inaczej popieramy zło absolutnie, prawda?
Najlepiej to chyba podsumował jeden wykopek
Popatrzcie chociażby na komentarze pod filmem. Masy oburzone tym, że zobaczyli coś innego niż komfortową propagandę.
http://youtu.be/nLOdvgHXtwY#bekazukrofili #bekazfajnopolakow
