Wątek hippisowski w książce Rafała Gan-Ganowicza "Kondotierzy":
#czytajzlurkerem #ganganowicz #hipisi #kiedystobylo
"Jechaliśmy z Jemenu do Europy na urlop. Georges, René i ja. Pętałem się wzdłuż bulwaru. Georges i René siedzieli przy kieliszku na tarasie pobliskiej knajpy. Nad brzegiem Bosforu banda niby-hippisów. Brudni, długowłosi, w łachmanach. Grają na gitarach i żebrzą. Podchodzi do mnie dziewczyna. Również brudna i w łachmanach. Długie, jasne włosy skołtunione i tłuste.
— Give me some money, please.
Tamci grają na gitarach i obserwują nas spod oka. Dziewczyna ma oczy podkrążone, smutne, lecz uśmiecha się zalotnie.
— Masz parę dolarów? — pyta. — Tu za murem jest trawnik…
Dałem jej kilka dolarów. Spojrzenia „hippisów” stały się mniej natarczywe.
— Co ty tu robisz? — zapytałem.
Odpowiedziała mi, że wracają z Katmandu. Że żebrzą podrodze, by mieć na podróż, na utrzymanie. Żebrzą? Wiedziałem, że te bandy prostytuują swe dziewczyny i kradną, i że to stanowi większość ich dochodów.
— Chodź ze mną — powiedziałem - Pieniędzy dla nich ci nie dam, ale za bilet do Europy zapłacę.
Dziewczyna, jak się później dowiedziałem — siedemnastoletnia Holenderka, spojrzała na mnie z zainteresowaniem.
— Dobrze — powiedziała po chwili zastanowienia. Grupa „hippisów” czegoś się domyśliła. Przerwali brzdąkanie w struny i ruszyli w naszą stronę. Odcinali mi drogę od
bulwaru, od ruchu ulicznego. Szli zwartą grupą. Tylko jeden miał w rękach gitarę. Inni mieli noże... Dziewczyna zbladła i zaczęła płakać. Ja poczułem nagły odpływ odwagi.
— Hi, boys — krzyknął ktoś za plecami „hippisów”.
Odwrócili się. Za nimi stał ogromny René. A obok Georges z pistoletem w ręku uśmiechał się życzliwie. Noże znikły w kieszeniach. Hippisi spokornieli i spuściwszy głowy ulotnili się chyłkiem. I tylko później, z bezpiecznej już odległości obrzucili dziewczynę stekiem potwornych wyzwisk. Złożyliśmy się we trzech na zakup kiecek dla zbłąkanej owieczki, na jej nocleg w hotelu i bilet lotniczy. Córka lekarza z Amsterdamu."

13

Ruth Malcomson, miss Ameryki z 1924 roku.
#starezdjecia #ladnapani #kiedystobylo nie to co teraz misski z siusiakiem.

12

Oglądanie materiałów filmowych o amerykańskich nastolatkach z lat 50-tych, 90-tych i dzisiejszych i porównywanie ich wszystkich jest niezwykłe.

W latach 50., kiedy większość nastolatków dopiero uzyskiwała dostęp do telewizji i innych technologii spędzania wolnego czasu, od razu widać, jak dobrze mówią i jak grzecznie się zachowują. Ubierają się i zachowują niemal profesjonalnie; popularne są koszule wizytowe i długie spódnice. Jednak wciąż można dostrzec znaki ostrzegawcze rosnącego bezmyślnego konsumpcjonizmu w sposobie, w jaki mówią o pewnych modach.

W latach 90. można powiedzieć, że nastolatki zostały całkowicie zalane żydowską telewizją i filmami. Pycha, brak szacunku, degeneracja, ale w fałszywy "męski" sposób. Inaczej niż wcześniej, teraz mówią o seksie, ćpają (zwłaszcza palą) i puszczają głośną muzykę. Dziewczyny ubierają się bardziej skąpo, a chłopcy bardziej leniwie.

Teraz w latach 2020, można zobaczyć, jak nastolatki zmieniły się ponownie od pojawienia się smartfonów i mediów społecznościowych - w sposób inny niż w latach 90. Teraz nastolatki zachowują się w bardziej kobiecy sposób i są bardziej społecznie niezręczne. Wydają się też bardziej zgarbione i chorowite niż poprzednie pokolenia.

To, co czyni to wszystko niezwykłym, to fakt, jak drastycznie media mogą zmienić całe pokolenia ludzi w ciągu zaledwie kilku dekad, skłaniając ich nawet do zachowań zupełnie obcych ich rodzicom. Kontroluj media, kontroluj przyszłość.
#media #socjologia #gabcontent #kiedystobylo

11

Kurjer Wileński wraz z Kurjerem Wileńsko-Nowogródzkim. 1937, nr 278.
#ciekawostkihistoryczne #zlodzieje #rower #kiedystobylo #prasa #iirzeczpospolita

8

Te nowe NFS-u mogą się schować.Need for Speed Underground jakby ktoś pytał.
#nostalgia
#kiedyśtobyło
#grykomputerowe

14