Sztuka przetrwania - barwy ostrzegawcze gąsienic motyla Papilio troilus.
#natura #przyroda #motyle #owady

7

Amfitryta lamparcia lub lampart morski – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych. Długość ciała samców 250–320 cm, samic 241–338 cm; masa ciała samców 200–455 kg, samic 225–590 kg. Samice są zwykle większe od samców. Jego sierść nie ma podściółki puchowej i jest rzadka. Głowa jest dłuższa niż u innych fokowatych. Amfitryta lamparcia ma wąską, ale stosunkową masywną głowę, z szerokimi i długimi szczękami w których znajdują się mocne kły i przedtrzonowce. Zamieszkuje wody Antarktyki w strefie lodu dryfującego oraz południową część Oceanu Indyjskiego w rejonie Wysp Kerguelena]. Żywi się najczęściej młodymi pingwinami, jako jedyny przedstawiciel fokowatych żywi się też innymi fokowatymi, a ryby są tylko uzupełnieniem jego diety. Jest szybki, zwinny i dobrze przystosowany do polowania - ma kły i siekacze ukształtowane do chwytania i rozdzierania zdobyczy, a zęby trzonowe dobre do przytrzymywania i cięcia ze względu na ich ostre krawędzie, trzonowce mają też zazębiające się guzki służące do odcedzania kryla. Żyje samotniczo, oprócz okresu rozrodu, kiedy tworzy stada. Dojrzałość płciową osiąga w wieku około 5 lat, żyje do 20 lat. Samica rodzi zazwyczaj 1 młode, a ciąża trwa od 8 do 12 miesięcy.

źródło Wikipedia

Wideo - https://www.lurker.pl/post/9lPSHioGM
#natura #zwierzeta #ciekawostki

7

Sowy, bezszelestni łowcy.
Pojawiają się znikąd i odlatują w ciemną dal mroku nocy. Często podczas nocnych nasłuchów zaskakują obserwatora, lądując bezszelestnie za jego plecami, niczym zjawy czy duchy. Ta umiejętność jest jednocześnie ich śmiertelną bronią, gdyż potencjalne ofiary nie słyszą nadlatującego zagrożenia. Sekret bezgłośnego lotu sów tkwi w piórach, których budowa nie przypomina piór innych ptaków.
Znakomitą skuteczność w polowaniu sowy uzyskują dzięki wytłumieniu wszystkich odgłosów. U ptaków każdy ruch skrzydła zagarniający powietrze powoduje głośny furkot, szum i świst. Sowy latają jednak bezszelestnie, dzięki czemu mogą zbliżyć się do ofiary na wyciągnięcie szponów. Taka zdolność wymaga wyjątkowych cech, których próżno szukać w piórach innych ptaków.Tajemnica sowich piór tkwi w dotyku, są miękkie i aksamitne, pokryte delikatnym meszkiem - krótkim puchem.
- Pierwszą są specjalne ząbki, przypominające grzebień, występujące na kilku skrajnych, zewnętrznych lotkach pierwszorzędowych dłoni. Lotki te nazywamy palcami, zupełnie jak u człowieka. To nimi ptak „rozgarnia” powietrze. Piłkowana krawędź tych piór może przypominać miniaturowe zęby piły. W rzeczywistości są one jednak bardzo delikatne. Podczas wykonywania ruchu skrzydłem powietrze rozcinane jest przez ząbki, niwelując jego zawirowania w trakcie lotu. Następnie zostaje wytłumione na miękkiej, opływowej strukturze pióra – chorągiewce. W ten sposób lotki działają bezszelestnie, umożliwiając sowie bezgłośny lot.
- Drugą cechą jest wspomniana wyjątkowa struktura chorągiewki. To w niej tkwi sekret sowich piór. Pióra większości ptaków w dotyku są twarde, wręcz szorstkie. U sów z kolei miękkie i aksamitne, gdyż pokryte są delikatnym meszkiem (krótkim puchem). Dlatego podczas lotu ruch powietrza na piórach zostaje wyciszony. Ząbki i meszek sprawiają, że pióra są co prawda bezszelestne, ale mają jedną wadę – to bardzo delikatne konstrukcje podatne na wilgoć. Dlatego sowy nie są zdolne do pokonywania długich dystansów podczas deszczowej pogody.

Cechą nie wpływającą już bezpośrednio na lot ale związaną z piórami jest ich unikalne maskujące ubarwienie. W dzień przeważnie sowy odpoczywają a kryptyczność ubarwienia w odcieniach brązu i szarości sprawia, że niezwykle trudno je wypatrzyć na tle kory drzew. Przystosowanie to, polegające na upodobnieniu się gatunku do otaczającego środowiska nazywamy mimetyzmem.

Test na sowie pióro
Jeśli mamy wątpliwości, czy znalezione w terenie pióro należy do sowy, warto wykonać szybki test. Chwytamy pióro w palce jednej dłoni i wykonujemy gwałtowne ruchy ręką w górę i dół, naśladując machanie skrzydłem. Jeśli trzymane pióro jest piórem sowim nie usłyszymy charakterystycznego świstu. Warto to samo doświadczenie wykonać dla porównania z piórem, co do którego mamy pewność, że nie pochodzi od sowy. Różnicę usłyszymy od razu – pióro sowy podczas zagarniania powietrza nie wydaje żadnych dźwięków. To bardzo dobry i w stu procentach pewny test.
źródło:RDLP Poznań
#sowa #ptaki #natura #przyroda #ciekawostki

10

Trwa znacząca erupcja wulkanu Lewotolo w Indonezji. Pióropusz z gazów i popiołu dotarł aż do stratosferyzmianynaziemi.pl

W Indonezji w piątek 27 listopada wybuchł wulkan Lewotolo. Z krateru wyrzuciło pióropusz popiołu na wysokość 500 m. Ale to nie było ostatnie słowo tego żywiołu. Erupcja na wysokim poziomie wystąpiła tam ponownie, o 21:57 UTC 28 listopada 2020 roku. Na jej skutek powstała chmura, która dotarła aż 15 kilometrów w górę.

Na skutek rozwoju wypadków ogłoszono kod czerwony dla lotnictwa. Poprzednia erupcja tego wulkanu została zarejestrowana w styczniu 2012 roku. Lewotolo obudził się po 8 latach ciszy i poprzedzała to bardzo niewielka aktywność sejsmiczna.
https://www.youtube.com/watch?v=8enPjA8m1Yk
https://www.youtube.com/watch?v=ikhNR4lXW98
#wulkan #erupcja #indonezja #azja #ziemia #natura

16

Delfiny butlonose mogą kontrolować tętno, aby uniknąć choroby dekompresyjnejnaukawpolsce.pap.pl

Najbardziej znany z delfinów - butlonos zwyczajny (Tursiops truncatus) wydaje się podczas nurkowania tak dopasowywać tętno, aby uniknąć choroby dekompresyjnej, która jest spowodowana nagłymi zmianami ciśnienia.
#natura #przyroda #ciekawostki

9

Ostatnie zdjęcie lwa berberyjskiego, Afryka, 1925 r. Ten gatunek lwa wyginął.
#afryka #natura #historia

7

Modliszka i jej "przyjaciel". Dla większości owadów (i innych małych zwierząt) modliszka jest stworzeniem z ich najgorszego koszmaru; śmiercionośny drapieżnik z gigantycznymi złożonymi oczami, paskudnym zestawem szybkich, kolczastych chwytnych kończyn i na dodatek z wilczym apetytem. Ale Chordodes formosanus jest pasożytem, ​​który wywołuje koszmary modliszki…
https://streamable.com/sem8li

Robak zaczyna jako mikroskopijna larwa ukryta w ciele małych owadów - zwykła ofiara modliszki - ale po spożyciu przez modliszkę może następnie urosnąć do kilku centymetrów w jej brzuchu. Zanim jest gotowy pożegnać się ze swoim żywicielem, robak zajmuje już większość miejsca wewnątrz modliszki, pozostawiając ją w połowie pustą łuską. Modus operandi robaka z końskiego włosia jest następnie dostać się do wody, co wiąże się z tym, że gospodarz robi do niej skok - czy chce, czy nie. Oprócz nakazania modliszce, aby poszła na ostateczne zakończenie ich związku, podczas rozwoju robaka, zbiera on ogromne żniwo. Przecież nie jest się po prostu gospodarzem gigantycznego robaka wewnątrz brzucha, bez żadnych konsekwencji.

Konsekwencje te nie są jednak równomiernie rozłożone w populacji modliszki - ten robak włosowy wydaje się oddziaływać silniej na modliszki płci męskiej - szczególnie w odniesieniu do ich zdolności reprodukcyjnych. Krótko mówiąc - C. formosanus obkurcza jądra a w niektórych przypadkach całkowicie znikają. Pasożyt wydaje się być bardziej wyrozumiały dla samic modliszki; zainfekowana samica może być siedliskiem robaka i nadal zachowuje nienaruszone organy rozrodcze.


Kiedy badacze przyjrzeli się różnym aspektom wyglądu fizycznego zainfekowanych modliszek, zauważyli również pewne zmiany zewnętrzne w obu płciach - miały one stosunkowo krótsze chodzące nogi, mniejsze skrzydła i zmienione anteny - ale było to bardziej wyraźne u zainfekowanego mężczyzny. Ogólnie rzecz biorąc, zarażone osobniki mają wygląd, który jest bardziej zbliżony do wyglądu osobników młodych niż dorosłych. Sugeruje to, że C. formosanus może być hartowany przez tak zwane "młode hormony" modliszki, które kontrolują rozwój u owadów. Ale dlaczego tylko modliszka męska traci swoje organy rozrodcze? W tym momencie nie jest do końca jasne, ale może to mieć coś wspólnego z inną rolą tych hormonów w rozwoju każdej płci.

Dlaczego więc C. formosanus wyewoluował, aby wykastrować nosiciela modliszki męskiej? Z punktu widzenia pasożyta kastracja żywiciela jest bardzo skuteczną strategią - żywiciel nie potrzebuje swojej gonady do przeżycia, a jedynie do rozmnażania się. Dlatego też, korzystając z tego źródła energii, pasożyt może utrzymać żywiciela przy życiu, jednocześnie maksymalizując ilość zasobów, które pobiera od żywiciela.

Za to żywiciel ponosi podwójny koszt pod względem zdolności ewolucyjnej. Zazwyczaj w przypadku takiego zarażenia pasożytem, które nieuchronnie prowadzi do śmierci żywiciela, najlepszą rzeczą jaką żywiciel może zrobić jest jak najlepsze wykorzystanie złej sytuacji i rozmnażanie się, zanim w końcu zostanie zabity przez pasożyta. Ale w tym przypadku modliszka nie może tego zrobić - dzięki C. formosanus, na długo przed pożegnaniem się z życiem, musi pożegnać się z możliwością rozmnażania.
#sleevecontent #sleevecurio #natura

19

Jeż w pigułce.
żródło: Nadleśnictwo Ustroń
#natura #ciekawostki #przyroda #zwierzeta

7

Polowanie z ptakami kojarzy się głównie z sokolnictwem - tutaj połów ryb w chińskiej prowincji Henan. W roli głównej kormorany.
https://www.youtube.com/watch?v=0sy_Lpnv9EQ
#natura #chiny #ciekawostki #ptaki

5

Najdziwniejsze zwierzęta świata

Antylopy saiga
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/elena-saiga-728x485.jpg
Listę dziwnych zwierząt rozpoczynamy od zagrożonego wyginięciem gatunku antylop saiga. Zwierzęta zamieszkują stepy Eurazji i co jest dla nich charakterystyczne, mają niezwykle dziwnie ukształtowane nosy. Ich przerośnięte nozdrza tworzą krótką trąbę, która spełnia dwie istotne funkcje – w zimie nagrzewa powietrze przed dostaniem się do płuc, w lecie filtruje kurz i pomaga chłodzić organizm.
Gawial gangesowy
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/800px-Gavialis_gangeticus_ZOO_Praha_045-728x485.jpg
Gawial jest jednym z dominujących drapieżników w rzekach subkontynentu indyjskiego, jednak jego populacja zmniejszyła się do zaledwie 235 osobników z powodu wyniszczającej działalności człowieka. Gawial ma nietypowy wąski pysk, w którym znajduje się 110 zębów. Niegdyś potężne zwierzę dziś stoi na granicy wyginięcia.
Frogfish
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/juvenile-hairy-frogfish-610x511.jpg
Owłosione i prążkowane ryby są jednym z najbardziej niezwykłych stworzeń żyjących na naszej planecie. Widoczne na jego ciele włoski nie są w rzeczywistości włosami, lecz cienkimi ościami.
Do polowania używa mechanizmu podobnego do wędki, aby przyciągnąć do siebie ofiarę.
Żabnica
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/monkfish-728x573.jpg
Znana również jako diabeł morski, żabnica jest rybą o niewątpliwie nietypowym wyglądzie. Z głową tworzącą większą część jej ciała żabnica dysponuje również szerokim otworem gębowym, wypełnionym zębami. Pozwala jej to połykać swoje ofiary w całości.

Mimo niezwykłego wyglądu jest popularną rybą, poławianą w wielu miejscach na świecie, z dużym prawdopodobieństwem możecie ją spotkać na każdym targu rybnym w nadmorskich miejscowościach.
Pyura chilensis
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/1d60b1c08b3712e413e924044ea6d2e3-728x555.jpg
To egzotyczne stworzenie występuje w Chile i Peru, gdzie jest popularnym przysmakiem. Jego otwór gębowy, którym filtruje mikroorganizmy z wody, często mylony jest przez ludzi ze skałą.
Pelagothuridae
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/Enypniastes.jpg
To łacińska nazwa rodziny zwierząt morskich, zwanych potocznie ogórkami morskimi, ich dokładna nazwa to skrzywy. Ten rodzaj wygląda trochę jak meduza – wykorzystują swoje macki (w górnej części ciała) do zbierania błota z dna morskiego, które następnie trawią.

Te zamieszkujące głębiny stwory wyposażone są w specjalny aparat ruchu podobny jak u meduz, który pozwala im przemierzać oceaniczne wody.
Scotoplanes
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/lepotamira_scotoplanes9.jpg
Z kolei ten rodzaj krzywa nazywany jest po angielsku „seapig” (“morska świnia”), wypustki wyglądające jak nogi mogą zostać napompowane powietrzem.
Grzbietoród amerykański
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/tumblr_mlx4f6MfD31s69f7go1_1280-728x546.jpg
Na tym nieco zagadkowym gifie możemy zobaczyć młode ropuchy wylęgające się ze specjalnych komórek na grzbiecie matki. Kompletnie płaska ropucha jest kolejnym zadziwiającym zwierzęciem żyjącym na ziemi. Aby chronić swoje potomstwo, tworzy na plecach specjalne klapy, w których chowa ikrę i wysiaduje ją przez 4 miesiące. Po wylęgnięciu się młodych kijanek matka zrzuca starą skórę.
Japoński krab pacyficzny
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/maxresdefault-1-728x408.jpg
To gargantuiczne i olbrzymie zwierzę ma największą rozpiętość nóg spośród wszystkich stawonogów żyjących na ziemi – osiąga 3,8 metra od końca jednego pazura do drugiego. Mimo wyglądu mówi się, że mają spokojnie i delikatne usposobienie.
Neoclinus blanchardi
https://ciekawe.org/wp-content/uploads/2015/11/neoclinus-blanchardi-728x485.jpg
Dla tej pacyficznej ryby brak polskiej nazwy. Może osiągać do 30 cm długości, gdy zaś dochodzi do sporów terytorialnych z innymi osobnikami, samce rozpoczynają walkę, który z nich jest w stanie szerzej otworzyć pysk – efekt może być przerażający.

Źródło: https://ciekawe.org/2015/11/21/najdziwniejsze-zwierzeta-swiata/
#szortydeadlyo #ciekawostki #natura #zwierzeta

36