@stawo73, Sam jesteś idiotą (i zdrajcą) jeśli zakładasz,że posłuszeństwo wobec kryminalistów jest czymś dobrym:

Uważamy następujące prawdy za oczywiste: że wszyscy ludzie stworzeni są równymi, że Stwórca obdarzył ich pewnymi nienaruszalnymi prawami, że w skład tych praw wchodzi prawo do życia, wolność i dążenia do szczęścia . Że celem zabezpieczenia tych praw wyłonione zostały wśród ludzi rządy, których sprawiedliwa władza wywodzi się ze zgody rządzonych .

Że jeżeli kiedykolwiek jakakolwiek forma rządu uniemożliwiałaby osiągnięcie tych celów, to naród ma prawo taki rząd zmienić lub obalić i powołać nowy, którego podwalinami będą takie zasady i taka organizacja władzy, jakie wydadzą się narodowi najbardziej sprzyjające dla ich szczęścia i bezpieczeństwa. Roztropność, rzecz jasna, będzie dyktowała, że rządu trwałego nie należy zmieniać dla przyczyn błahych i przemijających; Doświadczenie zaś wykazało też, że ludzie wolą raczej ścierpieć wszelkie zło, które jest do zniesienia, aniżeli prostować swoje ścieżki przez unicestwienie form, do których są przyzwyczajeni. Kiedy jednak długi szereg nadużyć i uzurpacji, zmierzających stale w tym samym kierunku, zdradza zamiar wprowadzenia władzy absolutnej i despotycznej, wówczas ich słusznym i ludzkim prawem, ich obowiązkiem staje się odrzucenie takiego rządu oraz stworzenie nowej straży dla swego przyszłego bezpieczeństwa

---

Słowem naszym przyrzekamy, utwierdzamy, umacniamy na wieczne czasy. A jeźlibymy (czego Boże uchowaj) co przeciw prawom, wolnościom, artykułom, kondycyjom wykroczeli albo czego nie wypełnili, tedy obywatele koronni obojego narodu od posłuszeństwa i wiary nam <powinny> wolne czyniemy . Stanowiono i pisano to wszytko przez Rady koronne obojego narodu, Rycerstwo i Stany wszech państw do Korony należących na sejmie pospolitym <electionis> pod Warszawą przy wsi Kamieniu dnia 17 maja r. Bożego 1573.

---

albo z Anglii z 1215:

Ponieważ, co więcej, dla Boga i naprawy naszego królestwa, a także dla lepszego zażegnania sporu, jaki powstał między nami a naszymi baronami, udzieliliśmy wszystkich tych ustępstw, pragnąc, aby cieszyli się nimi w trwałej i niewzruszonej pełni na zawsze, dajemy i udzielamy im niżej zapisanego zabezpieczenia, a mianowicie: aby baronowie wybrali dwudziestu pięciu baronów królestwa, kogo tylko zechcą, którzy będą zobowiązani z całych sił przestrzegać, stać na straży i dbać o przestrzeganie pokoju i swobód, które im przyznaliśmy i potwierdziliśmy niniejszą naszą Kartą. Tak więc, jeśli my, nasz wielki justycjariusz, nasi bajlifowie lub którykolwiek z naszych urzędników uchybimy w czymkolwiek przeciwko komukolwiek lub złamiemy którykolwiek z artykułów tego pokoju bądź tego zabezpieczenia, a naruszenie to zostanie zgłoszone czterem baronom spośród wspomnianych dwudziestu pięciu, owi czterej baronowie udadzą się do nas (lub do naszego justycjusza, jeśli będziemy poza granicami kraju) i przedstawiając nam to wykroczenie, zażądają, aby zostało ono naprawione bez zwłoki.A jeśli nie naprawimy tego wykroczenia (lub, w przypadku naszej nieobecności w kraju, jeśli nasz justycjariusz go nie naprawi) w ciągu czterdziestu dni, licząc od czasu, gdy zostało nam ono (lub naszemu justycjariuszowi) zgłoszone, czterej wspomniani baronowie przekażą tę sprawę reszcie z dwudziestu pięciu baronów, a owi dwajścia pięciu baronowie, wraz ze społecznością całego królestwa, będą nas nękać i uciskać wszelkimi możliwymi sposobami, a mianowicie: poprzez zajmowanie naszych zamków, ziem, posiadłości oraz w każdy inny sposób, jaki tylko zdołają, dopóki zadośćuczynienie nie zostanie uzyskane zgodnie z ich uznaniem, oszczędzając jednak naszą własną osobę oraz osoby naszej królowej i dzieci. A gdy zadośćuczynienie zostanie osiągnięte, powrócą oni do dawnych stosunków z nami.I niechaj każdy w kraju, kto tylko zechce, przysięgnie posłuszeństwo nakazom wspomnianych dwudziestu pięciu baronów przy wykonywaniu wszystkich wyżej wymienionych spraw oraz, wraz z nimi, niechaj niepokoi nas wedle swoich najwyższych sił; a my publicznie i dobrowolnie udzielamy zezwolenia każdemu, kto zechce taką przysięgę złożyć, i nigdy nikomu składać jej nie zakażemy. Wszystkich tych zaś w kraju, którzy sami z siebie i z własnej woli nie chcą złożyć przysięgi owym dwudziestu pięciu, by pomagać im w zmuszaniu nas i nękaniu, zmusimy naszym nakazem do złożenia przysięgi o wspomnianej treści.A jeśli którykolwiek z dwudziestu pięciu baronów umrze, opuści kraj lub zostanie w jakikolwiek inny sposób uniezdatniony, co uniemożliwiłoby wykonanie powyższych postanowień, pozostali ze wspomnianych dwudziestu pięciu baronów wybiorą na jego miejsce innego, według własnego uznania, i zostanie on zaprzysiężony w ten sam sposób co inni.Ponadto we wszystkich sprawach, których wykonanie powierzono tym dwudziestu pięciu baronom, jeśli przypadkiem owi dwajścia pięciu będą obecni i w czymś się nie zgodzą, lub jeśli niektórzy z nich, mimo wezwania, nie będą chcieli lub mogli stawić się osobiście, to, co postanowi lub nakaże większość obecnych, będzie uważane za stałe i ustanowione, dokładnie tak, jakby zgodziło się na to całe dwudziestu pięciu; a wspomniani dwajścia pięciu przysięgną, że będą wiernie przestrzegać wszystkiego, co wyżej powiedziano, i dbać o to z całych swoich sił.I nie będziemy zabiegać u nikogo, bezpośrednio ani pośrednio, o nic, przez co jakakolwiek część tych ustępstw i swobód mogłaby zostać odwołana lub umniejszona; a gdyby cokolwiek takiego zostało uzyskane, niechaj będzie nieważne i niebyłe, a my nigdy nie użyjemy tego osobiście ani przez kogoś innego.