@reflex1, Ciężko jest zrozumieć, że pomimo braku agresji ze strony większego psa, widzisz uzasadnienie w agresji swojego.

Opisujesz warunki, w których Twój pies zachowa się agresywnie, czyli wiesz, że będzie jatka, ale pociesza Cię statystyka, którą przytaczasz, czyli de facto przyzwalasz na nią tylko dlatego, że masz przekonanie, że w razie czego, przynajmniej nie będziesz stratny.

Prowadziłeś ponadto rozmowę z wyrazem twarzy właściciela, z której miało wynikać, że on olewa Twoją prośbę, do tego kierując się przekonaniem, że robi to celowo i z uwagi na rozmiar swojego psa, traktuje wręcz jako bezczelną próbę sprawdzenia sił, w której tak sromotnie przepadł.

Wiem, że po niemiecku, ale na szybko to znalazłem:

Zudem gilt eine Leinenpflicht an den meisten Orten des öffentlichen Raums, so etwa an befahrenen Strassen, auf öffentlichen Spazierwegen, am Flughafen, auf den Spazierwegen auf der geschützten Seite des Moulin-de-Vert, in Vogelschutzgebieten, und auf Campingplätzen (Art. 14 RChiens/GE). Read more at: http://www.tierimrecht.org/de/recht/hunderecht/genf/

Inaczej mówiąc, a nic nie piszesz o smyczy - wina była po obu stronach.

Są zatem trzy płaszczyzny - zachowanie psów względem siebie jako zwierząt, zachowanie ludzi względem siebie (i ewentualnie względem innych ludzi) oraz postępowanie właścicieli względem przepisów.

Pierwsza - psy uregulowały sobie sprawę same, aczkolwiek z agresją po stronie Twojego.

Druga - właściciel rottweilera, przekonany o łagodnym charakterze swojego psa nie tyle "mówi twarzą", że w razie czego się obroni, co po prostu nie zakłada, że sam nie będzie musiał się tłumaczyć z jego zachowania

Trzecia - przy remisie względem obowiązku trzymania psa na smyczy (przyjmuję takie założenie), w razie jej wystąpienia i tak doniosłeś właśnie, że ubezpieczyciel tamtego będzie mógł zwrócić się do Ciebie w kwestii kosztów leczenia.

Argumentem po Twojej stronie jest zatem tylko fakt, że poinformowałeś drugą stronę o możliwych kłopotach.

Argumentem przeciwko jest to, że pomimo tej świadomości, nie podjąłeś czynności, do której jesteś zobowiązany, czyli powstrzymania swojego psa przed agresją, głównie w oparciu o rezultaty dotychczasowych starć, oraz przyjmując założenie, że druga strona z uwagi na rasę i rozmiary swojego psa ma na to ochotę.

To tyle w obszarze istotnym dla ewentualnego prawnego sporu. Natomiast na deser informujesz o swojej ekspertyzie psychiatrycznej drugiego właściciela głównie w oparciu o rezultat tego starcia. Wydaje mi się, że tamten człowiek, który wrócił do domu z zaatakowanym psem, może mieć podobną ocenę Twojego nastawienia, zapewne z jednaką znikomą wiedzą z zakresu psychiatrii, ale z otwartą drogą do obdukcji i prawem do ubiegania się o odszkodowanie.

@reflex1, szczerze to trochę ciężko

@qrcok, Nie będzie się mógł o nic zwrócić bo to było na terenie gdzie psy mogą chodzić bez smyczy. I czy tak naprawdę trudno zrozumieć, że jak proszę o zabranie psa, to go po prostu zawołać i odejść a nie prowokować, bo jesteś przekonany że masz większego psa?

@reflex1, nadal nie opuszcza Cię myśl, że drugi człowiek kierował się wyłącznie faktem, że nie zareagował dlatego, że wykalkulował sobie szanse w konfrontacji w oparciu o rozmiar swojego psa?

@qrcok, Tak, bo jaki jest inny, skoro prosisz człowieka wielokrotnie a on nadal swoje. Dlaczego zdecydowana większość ludzi rozumie prośbę i odchodzi? I dlaczego zawsze ci, którzy nie chcą odejść mimo próśb, to właściciele psów w typie molos? Bo mają wyjebane ego i niewiadomo jakie wyobrażenie że ich pies da radę. Ot takie psie przedłużenie kutasa.