@Dps, Ale nie jest pierdolnięty. I tak jak już pisałem, inne psy mogą się w tym samym miejscu bawić, on ma wyjebane na inne psy. Mogą sobie biegać nawet metr od niego. Ale wiem że nie lubi jak inne, nieznane psy się do niego za bardzo zbliżają, typu chcą go powąchać. I kiedy widzę że jakiś pies do niego idzie, to gwiżdżę i jest koło mnie. I proszę właściciela aby zawołał swojego. I dopóki nie machnę ręką, to będzie siedział i dawał się wąchać, nie zaatakuje. I większość właścicieli psów szanuje to i zabiera swoje psy, ale czasami się trafi taki debil jak dziś. Psy też mają swoje charaktery. Jedne są zabawowe i bawią się ze wszystkimi (jak mój starszy) a inne, jak on, nie lubią tego. Tak ciężko to zrozumieć?

@reflex1, Ciężko jest zrozumieć, że pomimo braku agresji ze strony większego psa, widzisz uzasadnienie w agresji swojego.

Opisujesz warunki, w których Twój pies zachowa się agresywnie, czyli wiesz, że będzie jatka, ale pociesza Cię statystyka, którą przytaczasz, czyli de facto przyzwalasz na nią tylko dlatego, że masz przekonanie, że w razie czego, przynajmniej nie będziesz stratny.

Prowadziłeś ponadto rozmowę z wyrazem twarzy właściciela, z której miało wynikać, że on olewa Twoją prośbę, do tego kierując się przekonaniem, że robi to celowo i z uwagi na rozmiar swojego psa, traktuje wręcz jako bezczelną próbę sprawdzenia sił, w której tak sromotnie przepadł.

Wiem, że po niemiecku, ale na szybko to znalazłem:

Zudem gilt eine Leinenpflicht an den meisten Orten des öffentlichen Raums, so etwa an befahrenen Strassen, auf öffentlichen Spazierwegen, am Flughafen, auf den Spazierwegen auf der geschützten Seite des Moulin-de-Vert, in Vogelschutzgebieten, und auf Campingplätzen (Art. 14 RChiens/GE). Read more at: http://www.tierimrecht.org/de/recht/hunderecht/genf/

Inaczej mówiąc, a nic nie piszesz o smyczy - wina była po obu stronach.

Są zatem trzy płaszczyzny - zachowanie psów względem siebie jako zwierząt, zachowanie ludzi względem siebie (i ewentualnie względem innych ludzi) oraz postępowanie właścicieli względem przepisów.

Pierwsza - psy uregulowały sobie sprawę same, aczkolwiek z agresją po stronie Twojego.

Druga - właściciel rottweilera, przekonany o łagodnym charakterze swojego psa nie tyle "mówi twarzą", że w razie czego się obroni, co po prostu nie zakłada, że sam nie będzie musiał się tłumaczyć z jego zachowania

Trzecia - przy remisie względem obowiązku trzymania psa na smyczy (przyjmuję takie założenie), w razie jej wystąpienia i tak doniosłeś właśnie, że ubezpieczyciel tamtego będzie mógł zwrócić się do Ciebie w kwestii kosztów leczenia.

Argumentem po Twojej stronie jest zatem tylko fakt, że poinformowałeś drugą stronę o możliwych kłopotach.

Argumentem przeciwko jest to, że pomimo tej świadomości, nie podjąłeś czynności, do której jesteś zobowiązany, czyli powstrzymania swojego psa przed agresją, głównie w oparciu o rezultaty dotychczasowych starć, oraz przyjmując założenie, że druga strona z uwagi na rasę i rozmiary swojego psa ma na to ochotę.

To tyle w obszarze istotnym dla ewentualnego prawnego sporu. Natomiast na deser informujesz o swojej ekspertyzie psychiatrycznej drugiego właściciela głównie w oparciu o rezultat tego starcia. Wydaje mi się, że tamten człowiek, który wrócił do domu z zaatakowanym psem, może mieć podobną ocenę Twojego nastawienia, zapewne z jednaką znikomą wiedzą z zakresu psychiatrii, ale z otwartą drogą do obdukcji i prawem do ubiegania się o odszkodowanie.

@reflex1, szczerze to trochę ciężko

@qrcok, Nie będzie się mógł o nic zwrócić bo to było na terenie gdzie psy mogą chodzić bez smyczy. I czy tak naprawdę trudno zrozumieć, że jak proszę o zabranie psa, to go po prostu zawołać i odejść a nie prowokować, bo jesteś przekonany że masz większego psa?

@reflex1, nadal nie opuszcza Cię myśl, że drugi człowiek kierował się wyłącznie faktem, że nie zareagował dlatego, że wykalkulował sobie szanse w konfrontacji w oparciu o rozmiar swojego psa?