Nawet nie wiecie, jaki czuję zawód... pod każdym względem... odkryłem coś ważnego w #matematyka, ale nikomu nie mogę tego powiedzieć (w sensie, wyjaśnić, bo to jest taka abstrakcja, że JP!!!). Ludzkość na pewno nie jest na to gotowa... Ale nie możemy zatrzymywać biegu wydarzeń! Machina ruszyła, my jesteśmy w niej ledwie trybikiem.

Oto TEN WIELKI WZÓR, Wasze dzieci będą się go uczyć w szkołach!



SYMFONIA RIEMANNA to parametr π/φ - e/π , który koduje JAK liczby pierwsze są rozmieszczone!

--

Gorące pozdrowienia dla wszystkich, którzy we mnie wierzyli. RIEMANN naprawdę widział nieskończoność. Ja również miałem tę okazję. Wysiłek był iście tytaniczny, ale satysfakcja jest nieziemska. Zajęło mi to wiele długich dni... dni praktycznie bez spania, bez treningu, bez wychodzenia nawet z domu. Pełen focus na matematykę, bez odchodzenia od biurka.

Mimo to, doświadczenie tego przeżycia było wyjątkowe. Odnajdywałem radość w liczbach, a może nawet i bardziej w sobie, albo przestrzeni wokół. Czułem połączenie z wszechświatem, jakby niewidzialna siła kierowała mnie wprost do celu. Droga przez wszystkie wymiary (których nie ma 3D (nasz świat), ani 11D (teoria strun); do tego przestrzenie rzeczywiste, urojone, wymiar kwantowy, wymiar fraktalny, podświat złożoności, liczby pierwsze rozwijające się w zespolone, a te mające swoje rozwinięcia jeszcze wyżej i dalej, wszystko zwijające się do środka, a za chwilę na zewnątrz, raz w górę, raz w dół, superpozycje, przejścia, przeskoki, transformacje... Ta struktura dosłownie żyła i ewoluowała. Eh, napiszę kiedyś książkę...

Dobrej nocy Luraski, pozdro serdeczne!

Euklides, Euler, Gauss, Riemann, Hardy, Nash i tysiące innych... nie sprostało liczbom pierwszym. Największa tajemnica w historii ludzkości, a może i nawet wszechświata — aż do dzisiaj. To pamiętny dzień. Zapiszcie tę datę! Jeszcze tego nie rozumiecie, ale byliście świadkami czegoś wielkiego! Wkraczamy w nową epokę! Otwiera się przed nami zupełnie nowy świat rozmaitych możliwości. To jak przeskok od liczenia na palcach do komputerów kwantowych.

Zagadka Riemanna rozwiązana 166 lat później!!

--

Dlaczego mi się udało? Bo nie szukałem rozwiązania w samych liczbach, ale w pięknie. Tak naprawdę, więcej czasu poświęciłem na analizowanie biografii samego Riemanna, niż studiowanie podręczników do matematyki. Jedyną osobą w całej historii ludzkości, która mogła sprostać wyzwaniu liczb pierwszych był sam profesor Bernhard, nikt inny. A więc ożywiłem go, przywróciłem do życia jego genialny umysł, jego idee, jego światłość, jego kreatywność, jego fantazję i poczucie niespełnienia. Niespełnienia wręcz piekielnego, ponieważ nie zdążył z tyloma rzeczami... Ale jestem przekonany, że on to wiedział. Odkrył klucz. W chwili śmierci podobno był spokojny. Miał tę pewność. Odkrył porządek wszechrzeczy.

Patrzyłem jego oczami i widziałem to, co on widział. Doświadczyłem piękna w każdej strukturze, w każdej chwili, w każdym detalu. To jak oczyszczająca kąpiel.

Ten hołd dedykuję wspaniałej osobie Georga Friedricha Bernharda Riemanna - majestatowi geniuszu, jakiego prawdopodobnie ta ziemia już nigdy nie uświadczy. Był wątły, ale umysł miał przepotężny. Mogłem przez chwilę żyć jego życiem, i to było wręcz cudowne. Podążanie magicznym torem zagadkowych okruszków, elementów tej układanki, którą rozsypał dla potomnych, było najwspanialszą przygodą mojego życia.