@Andrzej_Zielinski, ależ to właśnie osłabienie fundamentów katolicyzmu doprowadziło do jego upadku - modlitwy, nauczania, Mszy. Katolicyzm nigdy nie opierał swojej siły na przemocy i nigdy tak nie będzie.

Większość myślących ludzi pragnie powrotu Christianitas w Europie, ale to nie wydarzy się bez powrotu do Kościoła, jego Tradycji, wierności przykazaniom i życiu zgodnym z prawdą. Nie mówię tutaj o powrocie do kościoła Nowego Adwentu po SVII, któremu teraz przewodzi Leon.

Ideologicznie, dla większości Europejczyków, nie będzie to wykonalne, gdyż wymagać będzie poświęceń i wyrzeczeń, porzucenia błędnych ideologii, odwrócenia się od hedonizmu i kultu człowieka, rezygnacji z dotychczasowych wygód.

TL;DR: rewolucja katolicka, sensu stricte, nie nadejdzie. Rewolucja katolicka polega na życiu wiarą, co nie jest ani spektakularne, ani fenomenalne, łatwe, czy popularne.

@TuluTala, Mylisz się. Już wyjaśniam.

Katolicyzm nigdy nie opierał swojej siły na przemocy i nigdy tak nie będzie.

Mit założenia jest piękny ale to mit. Jak wygląda historia? Początki chrześcijaństwa praktycznie cały I i II wiek to męczeństwo (w tym większość papieży z tego okresu to męczennicy). Wiara rozprzestrzenia się przez słowo i modlitwę.

Pierwsze zgrzyty na szczeblach władzy widać za papieża Klemensa I (4ty w kolejności) z listu Klemensa do Koryntian wynika, że w wyniku sporów teologicznych jacyś prezbiterzy w Koryncie byli usunięci z stanowisk i nakazuje ich przywrócenie.

Ewarystowi (5ty papież) przypisuje się, że biskupi powinni mieć 7 osobową eskortę diakonów. Po co „pacyfistycznej religii” eskorta?

Kalist I 217–222r. (16ty) – ten ginie w zamieszkach (podobno) już w czasie jego życia jest 2 papieży ten drugi to Hipolit (znany też jako antypapież). Skąd te zamieszki? 200 lat od powstania Chrzescijanstwa ale już wtedy wiadomo, że o wiarę czasem trzeba walczyć siłą.

Tak czy inaczej III wiek to moment gdy przygłupi cesarze rzymscy zaczynają sobie powoli zdawać sprawę, że „ta religia” nigdzie sobie nie pójdzie i zamiast eksterminować chyba lepiej rozmawiać. To oczywiście było podejście tylko cesarzy, inni dostojnicy rzymscy mieli inne.

Za Sylwestra I (33ci) chrześcijaństwo dopiero mogło swobodnie się rozwijać dzięki edyktowi mediolańskiemu 314r. (gwarantującemu wolność wyznania) wprowadzonemu przez Konstantyna Wielkiego.

Za Juliusza I (35ty) były zatargi między kościołem wschodnim a zachodnim (bez szczegółów jak wyglądały owe zatargi). Historia wspomina o „atakach” kościoła wschodniego (patrz Arianizm) czyli można przypuszczać że dochodziło do urzycia siły w sporze czysto teologicznym.

„Moja racja jest mojsza gdy mocniej dowalę.”

Damazy I (37my) został wybrany większościowo papieżem, natomiast mniejszość wybrała Ursyna, diakona Liberiusza. Zwolennicy Damazego w wyniku krwawych walk zdobyli dla niego papieski tron, a następnie poparcie cesarza Walentyniana. 137 ofiar śmiertelnych.

No to tyle jeżeli chodzi o „brak przemocy” – to jest rok 366 gdy dostojnicy kościoła skaczą sobie do gardeł. Nie wspomnę o regularnych wyznawcach którzy na początku wspierali się wzajemnie w swoich drobnych komunach, ale z czasem potrafili „perswadować” swoją wiarę bardziej fizycznie, wobec innowierców.

Pryscypian (od tzw. herezji pryscypianskiej) zostaje ścięty w 385r. za papieża Syrcjusza (38my) no i tak role się powoli odwracają. Ma być „jedna wiara”, odchył to herezja a jak się nie zgadzasz to po głowie.

Synod trupi który miał miejsce w 897r. to już był pik shit showu władzy kościelnej, wpływów, knucia, pazerności i wszystkich najgorszych cech ludzkich. Gdzie wywleczono papieża Formozusa z grobu, zdesekrowano jego zwłoki na potrzeby PRowe w ustawionym „sadzie”. Stefan VI który stał za tym cyrkiem ostatecznie został uduszony przez zniesmaczonych wiernych.

Katolicyzm nie opierał swojej siły na przemocy… przynajmniej głównie przez pierwsze 2 wieki swojego istnienia. Potem natura ludzka przejęła pałeczkę.

Z czasem „męczennicy” stali się pretekstem do „szerzenia wiary pośród niewiernych”. Schemat był cały czas ten sam. Do plemion o innej wierze zostają wysłani kapłani w celu nawracania. Są nachalni, aroganccy i nie przestrzegają zasad obszaru na którym się znajdują – zostają zabici lub wypędzeni. Cyk… zostają ogłoszeni przez władze kościoła za „męczenników” i zostaje zorganizowana krucjata w celu „nawrócenia”. Tak bardzo chrześcijańska.

Zakon Krzyrzacki uczynił z swoich krucjat na Pomorzu intratny biznes. Mały holokałścik w imię Jezusa.

Arkona – ostatni gród słowiański. Wymordowana w 1168r. przez Waldemara I Wielkiego i biskupa Absalona.

Przytaczam z pamięci. Gdy poselstwo przyszło do Arkony z ultimatum nawrócenia się, wódz grodu odparł mniej więcej tak „Nie chcemy was tutaj, obcinacie członki swoim i w ramach kar wieszacie. Zachowujecie się jak dzicy. Nie chcemy mieć z wami i waszą religią nic wspólnego.”

Oczywiście wg. propagandy kościoła to ci niechrześcijanie byli tymi nie cywilizowanymi ludźmi.

Niestety. Katolicyzm wyrósł na sile i brutalizmie. Jest to niezmienna cecha ludzka. Kto używa przemocy ten „ma rację” i Banbizm amplifikowany przez propagandę obecnego kościoła tego nie zmieni.

Albo zapytaj muzułmanów jak się dobrze czują po odejściu od tego wyznania – no właśnie nie czują bo mają poderżnięte gardła i dla tego nie odchodzą od tej wiary.

Ale muszę przyznać że z 10 przykazań i naukami Jezusa to nawet dobrze tej religii wyszło (warunek, że się wyznawcy ich stosują) bo akurat te zapewniają dobre współżycie w wspólnocie.