@nexT, fajnie by było wyjaśnić kilka rzeczy z tekstu wiec nieproszony dołoże swoje 3 grosze ...

Współczesne „zgorszenie” ma wydźwięk moralny lub emocjonalny. W grece biblijnej skandalon to mechanizm spustowy w pułapce.

To nie tylko „zły przykład”, ale aktywne działanie, które staje się dla kogoś pułapką prowadzącą do upadku lub utraty wiary.

Jezus mówi o przeszkodach nieuniknionych w świecie, ale podkreśla osobistą odpowiedzialność sprawcy.

Użyte tu greckie sformułowanie odnosi się do dużego kamienia obracanego przez osła (milos onikos), a nie małego kamienia do żaren ręcznych.

Taki kamień ważył kilkaset kilogramów.

Kara ta (pogrzebanie w morzu z obciążeniem) była znana w starożytności (Rzym, Grecja, Syria) jako egzekucja za najcięższe zbrodnie. Dla Żyda była szczególnie przerażająca, ponieważ uniemożliwiała pochówek ciała, co uznawano za ostateczne wykluczenie.

Termin mikroi (mali) nie musi odnosić się wyłącznie do dzieci biologicznych.

W kontekście Ewangelii Łukasza są to osoby o słabej wierze, neofici, ubodzy lub ci, którzy w hierarchii społecznej/religijnej nie mają znaczenia.

Odpowiedzialność dotyczy ochrony tych, którzy są najbardziej podatni na manipulację i błędy innych.

Niepodobna, żeby nie..." (ἀνένδεκτόν ἐστιν)

​To konstrukcja podwójnego przeczenia, podkreślająca fatalistyczną naturę świata: w obecnym systemie rzeczy zło i pułapki są statystyczną pewnością, co nie zdejmuje winy z jednostki (ouai – „biada”).

@nexT,