Oglądam sobie i czytam te wszechobecne uśmiechnięte zachwyty jak to Europa się jednoczy w kwestii Grenlandii. Jak europejski kontyngent broni przez "złą pomarańczową małpą". Nagle, oczywiście, nacjonalizm staje się dobrym i wręcz pożądany. Tutaj nie powinienem być zaskoczony, bo w oczach europejczyków pochodzenia polskiego nacjonalizm jest zły tylko jak jest polski. A wszystko to przy dźwiękach fortepianu Lenona i cicho pobrzękującej w tle "imagine there's no countries".

Czytam o tym, ile to Dania eksportuje do USA i jak USA powinno się bać, bo zaraz im Maersk przestanie dostarczać kontenery, a Novonordisk nie wyśle Ozempicu - a jak wiadomo w Ameryce wszyscy są grubi. No i wiadomo, cała Ameryka upadnie. A Dania w ramach europejskiej solidarności pokaże ten pomarańczowej małpie.

Fajnopolacy w ekstazie wręcz piszą, że to "my pokażemy USA", oni już prawie się czują Duńczykami, przepraszam, europejczykami. W końcu stali się lepsi.

A jaka jest prawda? Taka, że jakby Trump nagle powiedział, że zamiast Grenlandii weźmie Polskę to europejskie elity mu pogratulują zmysłu biznesowego i uścisną rękę. Duńczycy dorzucą zniżkę na transport hamburgerów w tych swoich kontenerach. Po tygodniu pojawi się nowy gorący temat, a jakieś głosy sprzeciwu zostaną okrzyknięte nieeuropejskimi i brakiem solidarności. Może i jakoś putina się to wmiesza.

Słowa Churchila są dalej aktualne - państwa nie mają przyjaciół, mają interesy. Nie ma europejskiej jedności, są co najwyżej interesy.

#bekazfajnopolakow #przemyslenia