Od odkrycia syntezy teflonu – a właściwie poli(tetrafluoroetylenu), akr. PTFE, w 1938 w firmie DuPont, tworzywo znalazło wiele zastosowań ze względu na ekstremalną odporność chemiczną, jak i właściwości jego powierzchni.

Spożycie teflonu zasadniczo kończy się jego wydaleniem w stanie niezmienionym, jest zanieczyszczeniem „mechanicznym” (przynajmniej do momentu spalenia). Inaczej jest z substancjami służącymi do jego syntezy. Związki perfluoroalkilowe i polifluoroalkilowe, PFOS/PFAS, „wieczne chemikalia”, bo o nich mowa, w praktyce również nie ulegają biodegradacji a ze względu na grupę –OH mają zdolność do odkładania się w organizmach. Są szkodliwe już na granicy wykrywalności (rzędu „kropla na basen olimpijski”), z czasem powodując nowotwory i uszkodzenia narządów. Obecnie są wykrywalne nie tylko w pobliżu zakładów produkcyjnych, ale na całym świecie.

Dane na temat zawartości PFAS/PFOS w ściekach przemysłowych były przez wiele lat zatajane przez DuPont, podobnie jak przypuszczenia o jego szkodliwości. Wartość rynku PTFE w 2024 r. była szacowana na prawie 1,5 mld $.

http://www.youtube.com/watch?v=IkMRHXQJ8GE (54min)

http://www.mordorintelligence.com/industry-reports/polytetrafluoroethylene-ptfe-market

#przemysl #chemia