@kusanagi, dla lewactwa:

Jakość życia codziennego i wolności

Przed rewolucją (szczególnie dla klasy średniej w miastach):

Teheran był stosunkowo kosmopolityczny: kobiety w minispódniczkach, dyskoteki, alkohol, kina zachodnie, mieszane plaże, zachodnia muzyka.

Szybka modernizacja i westernizacja (White Revolution).

Większe swobody osobiste i społeczne (dla tych, którzy nie byli przeciwni szachowi politycznie).

Po rewolucji:

Wprowadzono ścisłe prawo szariatu – obowiązkowy hidżab, segregacja płci, zakaz alkoholu, cenzura kultury, moralna policja.

Dużo mniejsze swobody osobiste, szczególnie dla kobiet i młodzieży.

Wielu Irańczyków (zwłaszcza z klasy średniej i świeckiej) mówi o „życiu podwójnym” – prywatnie jedno, publicznie drugie.

Jednocześnie poprawił się dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej dla niższych warstw i wsi.

Krótka synteza

Dla przeciętnego biednego mieszkańca wsi lub małych miast — jakość życia pod wieloma względami poprawiła się (edukacja, zdrowie, elektryczność, woda, mniej skrajnego ubóstwa).

Dla klasy średniej i wyższej w dużych miastach, zwłaszcza świeckiej — pod wieloma względami pogorszyła się (wolności osobiste, kultura, konsumpcja, perspektywy gospodarcze, pozycja kobiet).

!!!Ogólny HDI jest dziś wyraźnie wyższy niż przed rewolucją, ale potencjał ekonomiczny został w dużej mierze zmarnowany przez system teokratyczny, korupcję, militaryzację i konfrontacyjną politykę zagraniczną.!!!

@kusanagi, nie dziwię im się. W Iranie sprzed rewolucji islamskiej tylko rodzina i oligarchowie powiązani z Szahem mieli fajne życie.