@anonekzforczana, jprdl

1. Retroreflektory laserowe (LRRR) zostawione na Księżycu

Astronauci Apollo 11, 14 i 15 zainstalowali panele z kącioodbijaczami (corner cube retroreflektors). Są to lustra, które odbijają wiązkę lasera z powrotem dokładnie w kierunku źródła.

Od 1969 r. obserwatoria na Ziemi (w tym niezależne, nie tylko NASA) wysyłają impulsy laserowe na Księżyc i mierzą czas powrotu światła z dokładnością do centymetrów lub milimetrów.

Eksperyment Lunar Laser Ranging (LLR) działa do dziś i jest używany m.in. do testowania teorii grawitacji Einsteina, pomiaru odległości Ziemia-Księżyc i ruchów tektonicznych.

Panele są widoczne na zdjęciach z sondy Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). Nie da się ich podrobić — są fizycznie na Księżycu i każdy odpowiednio wyposażony teleskop/laser może je zweryfikować.

To jeden z najmocniejszych dowodów — nie zależy od NASA, a od fizyki.

2. Próbki skał księżycowych (Moon rocks)

Apollo przywiozły ok. 382 kg skał, regolitu i rdzeni. Zostały rozdane i przeanalizowane przez tysiące naukowców na całym świecie (w tym w ZSRR, Europie, Japonii itp.).

Skały mają unikalny skład: brak wody, specyficzne izotopy tlenu pasujące do Ziemi (wspierają teorię wielkiego zderzenia), ślady promieniowania kosmicznego i mikrometeoroidów, których nie da się podrobić na Ziemi.

Zawierają minerały powstałe w środowisku bez powietrza i wody — analizy spektrometryczne, datowanie radiometryczne i inne metody potwierdzają ich księżycowe pochodzenie.

Nowsze badania (nawet po 50 latach) z użyciem zaawansowanych narzędzi (np. neutron scattering) nadal dają spójne wyniki. Lunar meteoryty znalezione na Ziemi pasują do tych próbek.

Żadna ziemska technologia w latach 60. nie pozwoliłaby na wytworzenie setek kilogramów takich materiałów.

3. Zdjęcia z niezależnych sond (LRO i inne)

Sonda Lunar Reconnaissance Orbiter (NASA, ale dane analizowane akademicko) sfotografowała wszystkie miejsca lądowań Apollo w wysokiej rozdzielczości:

Widoczne są moduły lądownicze, ślady kół Lunar Roving Vehicle, ścieżki astronautów i sprzęt (ALSEP).

Porównanie z filmami z ascent stage Apollo 17 pokazuje idealne dopasowanie śladów.

Inne kraje (np. Indie, Chiny, Japonia) też robiły zdjęcia Księżyca i potwierdzały lokalizacje.

4. Dowody trzeciej strony — ZSRR i inni

Związek Radziecki intensywnie śledził misje Apollo (radar, telemetry, własne sondy jak Luna 15). Nie zakwestionowali lądowań — wręcz gratulowali USA publicznie. Gdyby to był hoax, ZSRR (główny rywal) natychmiast by to wykorzystał propagandowo. Zamiast tego priorytetowo ścigali własne programy księżycowe.

Amatorzy i stacje na całym świecie odbierali transmisje telemetryczne i głosowe.

a Ziemia jest plaska i chuj - lol

@anonekzforczana, Nie byli na żadnym księżycu już chyba w latach 60 jeden z ich naukowców powiedział że lądowanie na księżycu jest fizycznie niemożliwe (bo to 'konstrukt plazmowy'). - buahahaha

Chodzi o R. Foster (lub Robert Foster), australijskiego (konkretnie tasmańskiego) „naukowca” / profesora, który w 1965 roku udzielił wywiadu australijskiej telewizji ABC.

Co dokładnie powiedział?

W wywiadzie twierdził, że:

Księżyc nie jest skałą, tylko „cosmic plasma” (plazmą kosmiczną / zjawiskiem plazmowym).

Z tego powodu lądowanie na nim jest fizycznie niemożliwe — „no man will ever land on it”.

Gdyby jego teoria się potwierdziła, trzeba by na nowo badać prawa natury (m.in. grawitację, bo plazma nie miałaby wystarczającej masy, by powodować pływy).

To klasyczny przykład marginalnej, pseudonaukowej teorii z lat 60., która dziś krąży w internecie jako „dowód” przeciwko lądowaniom. ABC (nadawca) później miał problem z potwierdzeniem jego tożsamości poza notatkami produkcyjnymi z programu – „Tasmanian Professor (FOSTER)”. Nie był to prominentny naukowiec mainstreamowy.

Sorry ale to sa nieprzekraczalne granice szurii nawet dla mnie - a to jest praktycznie na poziomie plaskiej Ziemi.

@3_Demon,

Filmy w wiekszosci nie przetrwaly promieniowania.

Bzdura, gdyby tak było to z czego zrobili kopie?