,,Na zdjęciu jest 17-letnia Hannah Cairo, która zadziwiła świat obalając badaną od 40 lat przez matematyków hipotezę Mizohaty-Takeuchiego, dotyczącą zachowania się funkcji harmonicznych. Swoje odkrycie nastolatka ogłosiła w lutym 2025, budząc podziw najpierw w hermetycznym świecie naukowców, a ostatnio także w mediach, gdy na międzynarodowej konferencji w Hiszpanii wygłosiła ilustrowany wyrysowanymi przez siebie slajdami wykład.

Zainteresowanie mediów budzi fakt, że młoda matematyczka bardzo wcześnie zajęła się zaawansowaną matematyką, początkowo krocząc tą ścieżką zupełnie samodzielnie...

Hannah, jak jej dwaj bracia, dorastała w Nassau na Bahamach, ucząc się w domu. Matematykę, w oparciu o lekcje Khan Academy, przyswajała tak szybko, że w wieku 11 lat miała już przerobiony rachunek różniczkowy i całkowy. Jej rodzice znaleźli profesorów matematyki, którzy zdalnie pomagali dziecku, podsuwając akademickie podręczniki i wykłady dostępne w sieci.

Hannah robiła błyskawiczne postępy, ale samotna nauka ciążyła jej. W r. 2021 podczas pandemii, gdy rodzina utknęła w Chicago w domu dziadków, Hannah dołączyła na zajęcia Chicagowskich Kół Matematycznych, gdzie nauczyciele i uczniowie wspólnie rozwiązują trudne problemy. Zachęcona tą formą nauki, w r. 2022 aplikowała na dwutygodniowy internetowy program letni prowadzony przez fundację Berkeley Math Circle. W swoim zgłoszeniu wyliczyła przerobione przez siebie zagadnienia, które składały się na program licencjackich studiów matematycznych (miała wówczas 14 lat). Rok później znowu była uczestniczką tego kursu.

Zaczęła szukać sobie miejsca na uniwersytetach, choć nie miała ukończonej szkoły średniej. Ostatecznie dołączyła jako wolny słuchacz do programu na Uniwersytecie Berkeley, realizując kursy matematyki na poziomie magisterskim. Jej bezpośredni udział w zajęciach był możliwy, bo rodzina przeprowadziła się do Davis skąd mogła dojeżdżać, a potem do Berkeley.

W roku akademickim 2024/25 Hannah zapisała się na bardzo wymagający kurs teorii ograniczeń Fouriera, gałęzi analizy harmonicznej prowadzony przez znakomitego matematyka pochodzenia chińskiego, Ruixiang Zhanga. Zhanga pamiętamy jako złotego medalistę IMO w r. 2008. To on podsunął Hannah problem badawczy, który po kilku miesiącach udało się jej rozwiązać.

Świat akademików był pod ogromnym wrażeniem, ale to nie znaczy, że pękły bariery. Hannah postanowiła aplikować na studia doktoranckie - formalnie nie mając ani studiów, ani matury. Złożyła podania na 10 uczelniach. Sześć ją odrzuciło z powodu braku dyplomu ukończenia studiów wyższych. Dwa ją przyjęły, ale później władze tych uniwersytetów unieważniły te decyzje. Ostatecznie Tylko Uniwersytet Maryland i Uniwersytet Johnsa Hopkinsa były gotowe przyjąć ją od razu na studia doktoranckie. Rozpocznie je jesienią w Maryland.”

#szkola #nauka #matematyka

http://www.quantamagazine.org/at-17-hannah-cairo-solved-a-major-math-mystery-20250801/

Źródło: NIE dla chaosu w szkole na Facebooku

Edit.

+Wywiad http://www.scientificamerican.com/article/how-teen-mathematician-hannah-cairo-disproved-a-major-conjecture-in-harmonic/

Wspomniałeś mi, że jesteś osobą transpłciową. Jak to wpłynęło na Twoją drogę życiową?

Myślę, że ma to większe znaczenie w mojej drodze jako osoby niż jako matematyka. Bycie osobą transpłciową zmusiło mnie do dostrzeżenia rzeczy dotyczących świata, których inaczej być może bym nie dostrzegł. Sprawiło, że inaczej patrzę na świat, inaczej patrzę na ludzi i inaczej patrzę na siebie.

Na szczęście w środowisku matematycznym większość matematyków ma pozytywny stosunek do osób transpłciowych. Myślę, że kiedyś miało to większe znaczenie [w moim codziennym życiu] niż obecnie. Obecnie nie ma to już większego znaczenia.

Na ile jest to propaganda a na ile prawda?