Lurker.land - tag #planeta

Na Planecie Małp pojawia się ospa

Zobacz: https://lurker.land/post/7ECvyrEGS
Data dodania: 6/3/2022, 7:04:59 PM
Autor: lcoyote

#manipulacja #malpiaospa #plandemia #oglupianie #planeta #film
https://babylonianempire.wordpress.com/2022/05/23/na-planecie-malp-pojawia-sie-ospa/


”GOOGLE EARTH” I CENZURA PLANETY – GIGANTYCZNA PODWODNA ŚCIANA OPLATAJĄCA ZIEMIĘ

Zobacz: https://lurker.land/post/a9jfycorf
Data dodania: 2/7/2022, 3:14:52 PM
Autor: lcoyote

#google #planeta #podwoda #ziemia #polityka #tajemnice
https://globalna.info/2022/02/07/google-earth-i-cenzura-planety-gigantyczna-podwodna-sciana-oplatajaca-ziemie/


KEANU REEVES – ”ZIEMIA TO WIĘZIENNA PLANETA Z KTÓREJ NIE MA UCIECZKI”.

Zobacz: https://lurker.land/post/1sKBpacbw
Data dodania: 4/18/2021, 2:52:19 PM
Autor: lcoyote

#ziemia #planeta #wiezienie
https://globalna.info/2021/04/18/keanu-reeves-ziemia-to-wiezienna-planeta-z-ktorej-nie-ma-ucieczki/


Zobacz: https://lurker.land/post/U5dj7gdHm
Data dodania: 4/4/2021, 9:35:42 PM
Autor: lcoyote

#ukrywanawiedza #nibiru #planeta
Planeta Nibiru i Manipulacje
https://www.odkrywamyzakryte.com/nibiru/


Zobacz: https://lurker.land/post/AovzGefi9
Data dodania: 1/25/2021, 9:53:47 AM
Autor: michwsek

Mars przechodził przez wiele zlodowaceń

W ciągu ostatnich 30-800 mln lat Czerwona Planeta mogła przejść przez 6 do 20 epok lodowcowych. To wynik analizy zdjęć nadesłanych przez sondę Mars Reconnaissance Orbiter.

Jak wyjaśniają planetolodzy z Colgate University, na Ziemi ostatnia epoka lodowcowa miała swój szczyt ok. 20 tys. lat temu. Potem lodowe masy wycofały się w rejony polarne.

Jednak na Marsie było inaczej – lodowce nigdy nie ustąpiły. Przykryte osadami pozostały obecne na zimnej powierzchni planety przez ponad 300 mln lat.

„Wszystkie te skały i piasek niesiony przez lód pozostały na powierzchni. To jakby umieścić lód w chłodziarce pod tymi wszystkimi osadami” – mówi prof. Joe Levy, autor publikacji, która ukazała się w piśmie „Proceedings of National Academy of Sciences”.

Geolodzy nie potrafili jednak stwierdzić, czy wszystkie lodowce powstały w trakcie jednej dużej epoki lodowcowej, czy w trakcie rozłożonych na miliony lat krótkich wydarzeń tego typu.

Epoki lodowcowe to tymczasem wynik zmian w nachyleniu osi planety, więc rozwikłanie historii lodowców może naukowcom wiele powiedzieć o historii planety i jej klimatu. Może nawet udzielić wskazówek o tym, jakiego rodzaju skały, gazy, a nawet potencjalnie mikroorganizmy mogą być uwięzione w lodzie.

„Istnieją naprawdę dobre modele orbitalnych parametrów Marsa dla ostatnich 20 milionów lat” – mówi prof. Levy. Jednak dodaje: „Po tym czasie modele zaczynają stawać się chaotyczne”.

Badacz postanowił zbadać skały na powierzchni lodowców.

Ponieważ, jak naukowcy wstępnie założyli, skały ulegały ciągłej erozji, stopniowe przechodzenie większych skał w mniejsze wraz ze spadkiem wysokości, wskazywałoby na jedną długą epokę lodowcową.

Z pomocą zdjęć przesłanych przez sondę Mars Reconnaissance Orbiter o rozdzielczości 25 cm planetolodzy sprawdzili 45 lodowców. Taka rozdzielczość, jak podrkeśla prof. Levy, pozwoliłaby dostrzec obiekt wielkości stołu.

Ponieważ jednak sztuczna inteligencja nie radziła sobie nawet z analizą zdjęć, zadania tego podjęło się dziesięcioro studentów, którzy policzyli i zmierzyli ok 60 tys. skał.

„Przeprowadziliśmy coś w rodzaju wirtualnych badań terenowych, chodząc w górę i w dół tych lodowców i analizując głazy” – opowiada prof. Levy.

Niestety, jak się okazało, skały układają się inny, pozornie wręcz losowy sposób.

Badacze jednak zdali sobie sprawę, że wcale nie liczy wielkość skał, bo podróżujące wewnątrz lodowca kamienie nie ulegały erozji. Jednocześnie ich rozkład jest nieprzypadkowy, lecz układją się w wyraźne pasma, wyznaczając granice osobnych okresów płynięcia lodu,.

Okresy te odpowiadają zmianom nachylenia osi planety.

Na podstawie tych informacji naukowcy twierdzą, że Mars w ciągu ostatnich 300-800 mln lat przeszedł przez 6 do 20 zlodowaceń.

„Nasza publikacja prezentuje pierwszy geologiczny dowód na to, jak orbita i oś Marsa mogły się zachowywać w czasie setek milionów lat” – podkreśla prof. Levy.

To nie jedyne informacje, jakie można uzyskać.

„Lodowce to małe kapsuły czasowe z zapisem tego, co znajdowało się w marsjańskiej atmosferze. Wiemy teraz, że mamy dostęp do setek milionów lat marsjańskiej historii bez konieczności wiercenia głęboko w skorupie. Możemy po prostu odbyć wycieczkę po powierzchni” – tłumaczy.

Naukowiec wskazuje nawet na możliwość znalezienia kiedyś śladów życia. „Jeśli na Marsie obecne były jakieś biomarkery, także będą uwięzione w lodzie” – zaznacza.

Jednocześnie odkrycie pomoże przyszłym marsonautom. Kiedy będą np. wydobywać z lodowców wodę, będą wiedzieli, aby uważać na ukryte w nich pasy skał, które mogą stwarzać ryzyko w czasie wierceń.

Badacze obecnie pracują nad stworzeniem map pozostałych lodowców planety.

Liczą przy tym, że z pomocą zebranych już danych uda im się wytrenować sztuczną inteligencję, tak aby analizowała kolejne zdjęcia.

W ten sposób uda się zrobić kolejny krok w stronę zrozumienia historii Marsa.

„Wiele pracy trzeba jeszcze wykonać, aby rozwikłać szczegóły przeszłości klimatu Marsa. Dotyczy to określenia kiedy i gdzie było wystarczająco ciepło i mokro, aby powstały solanki i ciekła woda” – mówi naukowiec.

Więcej na ten temat:

https://www.colgate.edu/news/stories/colgate-planetary-geologist-publishes-groundbreaking-analysis-mysterious-martian

https://www.pnas.org/content/118/4/e2015971118

źródło: https://www.magnapolonia.org/mars-przechodzil-przez-wiele-zlodowacen/

#mars #kosmos #ewolucja #planeta #nauka #


Fascynujący plakat przedstawiający 100 największych wysp świata (infografika)

Zobacz: https://lurker.land/post/oGxY0ZVRf
Data dodania: 12/6/2020, 10:21:20 AM
Autor: ziemianin

#codziennaprasowka #ciekawostki #infografika #mapa #wyspy #planeta #earthpornpics

Infografika przedstawia 100 największych wysp na świecie.


Masowe wymieranie gatunków.

Zobacz: https://lurker.land/post/Ji1S8o6rG
Data dodania: 6/7/2020, 3:27:24 PM
Autor: czarna_mamba

Ludzkość zmierza ku katastrofie – alarmują naukowcy. Trwające obecnie szóste masowe wymieranie gatunków przyspieszyło. Według szacunków, w całym XX wieku bezpowrotnie zniknęło ponad 500 gatunków kręgowców lądowych, a znacznie więcej znalazło się na skraju wymarcia. Badacze wskazują, że nadchodzące lata przyniosą dalszą zagładę dla zwierząt, a zdestabilizowane ekosystemy sprawią, że przetrwanie każdego gatunku, w tym także ludzi, będzie niepewne. – Podcinamy gałąź, na której siedzimy – podkreśli jeden z autorów nowych analiz.

#planeta #ziemia #ekologia


Zagłada dinozaurów. Uderzenia asteroid pod odpowiednim kątem idealne do spowodowania . . .

Zobacz: https://lurker.land/post/7idvY2y0-
Data dodania: 6/3/2020, 8:34:15 PM
Autor: ziemianin

#aktualnosci #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #ciekawostki #planeta #ziemia #krater #asteroida #nauka #prehistoria #analiza #ciekawostkihistoryczne

Trajektoria asteroidy, która przed 66 milionami lat spadła na Ziemię i doprowadziła do zagłady dinozaurów, była dokładnie taka, jaka powinna być, by spowodować jak najwięcej zniszczeń. Nowa analiza krateru Chicxulub połączona z licznymi symulacjami komputerowymi wykazała, że prędkość i kąt uderzenia asteroidy znajdowały się w najbardziej śmiercionośnym dla Ziemi zakresie.

Zagłada dinozaurów. Uderzenia asteroidy pod odpowiednim kątem idealne do spowodowania jak największych zniszczeń.

Gdy asteroida uderzyła w Ziemię, wybiła olbrzymi kater, do której następnie zapadła się część materiału przemieszczona podczas uderzenia. Uderzenie skruszyło i ugięło skorupę ziemską, która następnie wyprostowała się, tworząc równinę w centrum krateru.

Równina ta jest nachylona w kierunku, z którego nadeszło uderzenie, a kąt jej nachylenia jest zależny od kąta uderzenia asteroidy. Stąd też, na podstawie danych o budowie krateru, osadach, jego części centralnej i otaczających go wyniesieniach można wyciągnąć wiele wniosków na temat asteroidy, jej prędkości i kąta, pod jakim spadła na Ziemię.

Naukowcy z Imperial College London przeprowadzili setki symulacji komputerowych, by sprawdzić, jak powinien wyglądać krater po uderzeniu asteroidy nadlatującej z różną prędkością i pod różnym kątem. Znaleźli w końcu taką konfigurację, która najlepiej odpowiada rzeczywistemu wyglądowi krateru Chicxulub.

Okazało się, że asteroida, która przyniosła zagładę dinozaurom, poruszała się w tempie około 20 km/s i uderzyła w Ziemię pod kątem około 60 stopni. Większość zniszczeń zostało spowodowane przez odparowanie skał, z których materiał trafił do atmosfery, zablokował promienie słoneczne i na planecie zapanowała atomowa zima.

Jak mówi Gareth Collins z ICL, symulacje wykazały, że kąt 60 stopni jest idealny, by wyrzucić w powietrze jak najwięcej materiału. Jeśli asteroida uderzyłaby pionowo z góry, zmiażdżyłaby więcej skał, jednak mniej materiału trafiłoby do atmosfery. Jeśli zaś uderzyłaby pod mniejszym kątem niż 60 stopni, to nie odparowałaby tak wielkiej ilości skał.

To było uderzenie idealne, dodaje Collins. To był bardzo zły dzień dla dinozaurów. Im zaś więcej szczególnych warunków musiało być spełnionych, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że do takiego zdarzenia dojdzie ponownie, stwierdza uczony.


Polscy naukowcy na łamach Science o koronach drzew i zmianach klimatycznych

Zobacz: https://lurker.land/post/rVKbAYdKb
Data dodania: 5/18/2020, 12:18:16 PM
Autor: ziemianin

#las #drzewa #natura #planeta #nauka #UniwersytetWroclawski #drzewo #koronadrzewa #zmianyklimatyczne #aktualnosci #codziennaprasowka #informacje #wiadomosci #przyroda #lasy

Generowany przez zwarte korony drzew chłód chroni organizmy leśne przed ekstremalnymi temperaturami i ma znaczący wpływ na ich przystosowanie do globalnego ocieplenia – tak wynika z badań naukowców zaangażowanych w projekt Swiss Federal Institute for Forest, Snow and Landscape Research, opublikowanych w czasopiśmie Science. Do międzynarodowego zespołu należą pracownicy Wydziału Nauk Biologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, dr Kamila Reczyńska i dr hab. Krzysztof Świerkosz, oraz badacze z innych polskich ośrodków: Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz Uniwersytetu Warszawskiego.

Polscy naukowcy na łamach Science o koronach drzew i zmianach klimatycznych

Las jako „klimatyczna kapsuła czasu”

Stacje pogodowe na całym świecie są zazwyczaj umieszczone na otwartych przestrzeniach, a pomiar temperatury odbywa się w nich na wysokości od 1,5 do 2 metrów od powierzchni gruntu (zatem nie w środowisku leśnym i nie blisko powierzchni ziemi, gdzie żyje znaczna część lądowych gatunków roślin i zwierząt). W rezultacie dane klimatyczne zebrane z otwartych przestrzeni mają w przypadku zbiorowisk leśnych jedynie ograniczone znaczenie i niewiele mówią o stopniu ich zagrożenia.

Międzynarodowy zespół badawczy kierowany przez Floriana Zellwegera z WSL oraz University of Cambridge uzyskał pierwsze szczegółowe dane dotyczące ocieplania się klimatu pod okapem drzew, ukazując tym samym różnice w przebiegu tego procesu w lesie i na otwartej przestrzeni. Było to możliwe dzięki pomiarom temperatury wykonanym we wnętrzu lasu w 100 różnych punktach, które następnie połączono w modelu matematycznym z danymi o zmianach w zwarciu koron drzew na przestrzeni nawet 80 lat, pochodzącymi z prawie 3 000 lokalizacji w Europie.

Wszyscy wiemy, że świat dookoła się zmienia, i wielu naukowców chce dowiedzieć się na czym dokładnie te zmiany polegają. Nas szczególnie interesuje, jak zmieniają się lasy – zarówno pod wpływem czynników naturalnych, globalnych zmian klimatycznych jak i presji człowieka – mówi dr hab. Krzysztof Świerkosz z Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym celu wyszukujemy miejsca, które były dokładnie zbadane jakiś czas temu – sięgamy wstecz do lat 50. XX w. – i powtarzamy badania w tym samym miejscu.

W takich lokalizacjach wykonujemy tzw. zdjęcie fitosocjologiczne, które stanowi spis gatunków ze wszystkich warstw leśnych: drzew, krzewów i runa, na powierzchni 200-400 m2 – wyjaśnia dr Kamila Reczyńska z UWr. Porównując zdjęcia archiwalne ze współczesnymi, sprawdzamy, jak zmieniła się roślinność – które gatunki zniknęły, a jakie się pojawiły – i przy użyciu specjalistycznego oprogramowania statystycznego staramy się dociec, dlaczego takie, a nie inne, zmiany zaszły. To standardowa procedura przy takich publikacjach.

Badania zbiorowisk leśnych wielu ludziom kojarzą się z podziwianiem nieskażonej przyrody i słuchaniem śpiewu ptaków. Rzeczywistość jednak nie jest taka romantyczna – większość badaczy wielokrotnie leczyła boreliozę, niektórzy zapalenie opon mózgowych.

Gryzą nas komary, meszki i strzyżaki, a na niżu coraz częściej spotykamy gniazda groźnych szerszeni. Coraz bardziej nieprzewidywalna staje się też pogoda, przynosząca gwałtowne burze i powalające drzewa wichry. To nie jest praca dla każdego – mówi Krzysztof Świerkosz.

W czasopiśmie Science naukowcy podają, że pomiary ocieplenia klimatu wykonane na otwartych przestrzeniach nie odzwierciedlają w wystarczającym stopniu zmian temperatury występujących pod okapem drzew. Jeśli zwarcie drzewostanu jest wysokie, buforuje ono zmiany klimatu, tworząc swoistą „kapsułę czasu”, gdzie ocieplenie nie zachodzi tak szybko. Jeśli drzewostan stanie się rzadszy, temperatura niższych warstw lasu gwałtownie wzrośnie. Jak wyjaśnia kierownik zespołu Florian Zellweger, jest to wiedza kluczowa dla zrozumienia wpływu zmian klimatu na różnorodność biologiczną lasów.

To, że świat przyrody reaguje na zmiany klimatyczne, nie jest dla nikogo zaskoczeniem. Skala, tempo tego procesu, a także zależności występujące między różnymi czynnikami a żywymi organizmami, są przedmiotem bezustannych badań.

Skala buforowania ocieplenia klimatu poprzez utrzymywanie stabilnego mikroklimatu w środowisku leśnym zaskoczyła jednak chyba nas wszystkich – mówi dr Kamila Reczyńska. Implikacje tego odkrycia mają też swoją ciemną stronę. Jeszcze do niedawna mogliśmy sądzić, że odsłonięcie dna lasu w trakcie wycinek – tak jak kiedyś – może zostać szybko zabliźnione dzięki rozwojowi nowych pokoleń drzew i powrotowi typowych roślin leśnego runa na wcześniej odsłonięte miejsca. Dowiedzieliśmy się natomiast, że ten proces może dziś przebiegać już inaczej. Typowe rośliny leśne mogą po prostu nie zdążyć powrócić i zostaną wyparte przez gatunki o wyższych wymaganiach cieplnych – a z innych, niedawno opublikowanych badań naszego zespołu wynika, że także azotolubnych i obcych geograficznie. Nasze lasy stają się więc coraz bardziej zubożałe i zagrożone – chyba że znacznie zmniejszymy presję, przynajmniej na najcenniejsze ich fragmenty.

Opóźnienia w adaptacji do zmian klimatu

Wszystkie organizmy mają optymalny zakres temperatur, w których najlepiej się rozwijają. Gdy klimat się ociepla, korzyści odnoszą gatunki ciepłolubne, wypierając te, dla których optimum termiczne znajduje się poniżej pewnej granicy. Ponieważ optymalna temperatura dla organizmów leśnych jest znacznie niższa niż rzeczywiste zmierzone temperatury w ich bezpośrednim otoczeniu, organizmy te pozostają w tyle, jeśli chodzi o dostosowanie do zmian klimatycznych.

W kontekście globalnych zmian klimatu wiele gatunków żyje w coraz mniej optymalnym zakresie temperatur – mówi Zellweger.

W konsekwencji, jeśli chroniąca runo przed nadmiernym ogrzewaniem warstwa koron zostanie utracona – naturalnie lub w wyniku interwencji człowieka – rośliny żyjące pod nią doświadczą dodatkowego drastycznego ocieplenia, na które nie są przygotowane. Wiele gatunków nie jest w stanie przystosować się wystarczająco szybko, są one wypierane przez gatunki ciepłolubne i mogą wymierać w skali lokalnej.

Biorąc pod uwagę spodziewany wzrost letnich fal upałów w Europie, prawdopodobnie zmieni to różnorodność biologiczną lasów i może, według badaczy, oznaczać problemy dla roślin i zwierząt przystosowanych do chłodniejszych i wilgotniejszych mikroklimatów leśnych. Zarządzający lasem powinni zatem wziąć pod uwagę wpływ prac leśnych na warunki klimatyczne we wnętrzu lasu, a tym samym na jego różnorodność biologiczną. Zbyt intensywne cięcia w naturalnych lasach liściastych powodują w nich gwałtowne i nieodwracalne zmiany.

Badania opisane w Science prowadzone są w wielu różnych ośrodkach na całym świecie, jednak w skali lokalnej dają różne wyniki. Dopiero synteza danych z wielu różnych punktów położonych w różnych krajach, a nawet na różnych kontynentach, zapewnia większy, całościowy obraz. Dlatego zajmujący się tą tematyką naukowcy łączą siły, tworząc duże bazy danych, nad którymi potem mogą wspólnie pracować. Ta, z którą związani są badacze z Uniwersytetu Wrocławskiego, nosi nazwę forestREplot i została utworzona 7 lat temu przez Forest & Nature Lab przy belgijskim Uniwersytecie w Gandawie. Do dziś rozrosła się do 4646 powierzchni na 87 stanowiskach położonych na terenie całej Europy i Ameryki Północnej.


Zobacz: https://lurker.land/post/bUgcAGiSr
Data dodania: 1/8/2020, 3:20:41 PM
Autor: ziemianin

#fotografia #australia #pozar #satelita #planeta #gif

Szokujące zdjęcie z satelity Himawari 8 pokazuje zasięg pożarów buszu w Australii.

Himawari-8 wychodzi na półkulę zachodnią i fotografuje tę stronę Ziemi co 10 minut. Australia, pożary buszu i smugi dymu są dobrze widoczne.


Zobacz: https://lurker.land/post/2I5BLFg2_
Data dodania: 10/3/2019, 9:10:27 PM
Autor: 12358

#planeta #ekolodzy


Zobacz: https://lurker.land/post/5tpHBZpTn
Data dodania: 9/17/2019, 3:54:53 PM
Autor: ziemianin

#fotografia #earthpornpics #kosmos #ziemia #planeta #australia #swieto #tapeta #wallpaper

Z tej odległości łatwo jest zagubić się w cudach i pięknie świata.

Prawdziwy kolor obrazu Ziemi z satelitów Landsat

Na zdjęciu widoczna Australia która, 17 września obchodzi Australijski Dzień Obywatelstwa.

Dlaczego 17 września? Ponieważ dzisiaj przypada również rocznica zmiany nazwy Ustawy o obywatelstwie i obywatelstwie – znanej obecnie jako Australian Citizenship Act. W ciągu 18 lat od jej powstania australijski dzień obywatelski gwałtownie się rozrósł, a wiele stanów i miast przeprowadzało ceremonie obywatelskie, aby zaznaczyć okazję. W 2017 r. Blisko 5000 osób ze 131 krajów zostało obywatelami w tydzień poprzedzający wielki dzień, przy czym większość pochodzi z Indii, Wielkiej Brytanii i Południowej Afryki.


Lasery napędzają rewolucję w archeologii

Zobacz: https://lurker.land/post/j1ytUkuVu
Data dodania: 7/30/2019, 8:44:59 AM
Autor: ziemianin

#codziennaprasowka #wiadomosci #ciekawostki #technologia #laser #lidar #skanowanie #planeta

wideo

Technologia LiDAR pomogła archeologom znaleźć zaginione miasto Majów wraz z innymi starożytnymi miejscami – przekształcając sposób, w jaki naukowcy podchodzą do niezbadanych terenów.

Wymagany angielski albo tłumacz online

Lasery napędzają rewolucję w archeologii

Co pozostało z przeszłych cywilizacji? Dla archeologów odpowiedź na to pytanie może być trudna. Resztki budynków i innych miejsc mogą być prawie niemożliwe do wykrycia. Winić spustoszenia czasu i natury, które mogą pokrywać stare mury i fundamenty drzew, roślinności, wody, gleby i innych.

Następnie zwróć się do LiDAR, jednego z najbardziej ekscytujących współczesnych narzędzi archeologicznych. Wykrywanie i rozpraszanie światła, lub LiDAR, zmieniło oblicze archeologii, umożliwiając pomiar i mapowanie obiektów i struktur, które w przeciwnym razie mogłyby pozostać ukryte.


Ziemia potrzebuje nowego lasu wielkości USA. To może powstrzymać katastrofę klimatyczną

Zobacz: https://lurker.land/post/vw_11HlMo
Data dodania: 7/5/2019, 1:00:37 PM
Autor: ziemianin

#codziennaprasowka #wiadomosci #planeta #ziemia #zmianyklimatyczne #zmianyklimatu #drzewa #CO2 #emisjaCO2

Gdyby na Ziemi powstał nowy, wielki las, mógłby pochłonąć dwie trzecie węgla, jaki wyemitowano do atmosfery od końca XVIII wieku

Ziemia potrzebuje nowego lasu wielkości USA. To może powstrzymać katastrofę klimatyczną

Przywracanie lasów musi się zacząć natychmiast – apeluje dr Jean-Francois Bastin z Laboratorium Crowthera, cytowany przez dziennik. To dlatego, że wskutek zmian klimatu, zmniejsza się powierzchnia, na której mogą rosnąć drzewa. Według prognoz, do 2050 roku obszary nadające się do zalesienia mają skurczyć się o jedną piątą.