Zobacz: https://lurker.land/post/YUWrOTzh0
Data dodania: 3/25/2022, 9:28:55 PM
Autor: jfe

Młodzież Mussoliniego
Wiele napisano już o Hitlerjugend, warto przybliżyć jej włoski pierwowzór "Balilla". Nazwa pochodziła od genueńskiego chłopca o takim własnie nazwisku, który w 1746 roku wywołał rewolucję przeciwko obcemu najezdzcy kraju. W szóstym roku życia włoskie dziecko przechodziło od matki pod kuratelę ojcowską, oraz otwierały się przed nim drzwi pierwszej faszystowskiej organizacji, do której, warto podkreślić, mogło wstąpić dopiero po wyrażeniu pisemnej zgody rodzica (w Hitlerjugend pobór był obowiązkowy).

Cała Balilla organizacyjnie dzieliła się na chłopięcą Balillę oraz Avanguardisti i organizacje dziewcząt, zgrupowanych w Piccole Italiane oraz Giovani Italiane. Balilla była pogrupowana na Figi della Lupa (Synowie Wilczycy) obejmująca dzieci od 6 do 8 roku życia, Balilla Escursionisti od 8 do 12 roku życia, Balilla Moschettieri od 12 do 14 roku życia. Istniały również specjalne grupy Balilli morskiej i lotniczej. Łącznie w dziele Balilla zgrupowanych było ponad 5 milionów dzieci i młodzieży w około 1800 legionach. Głównym zadaniem było stworzenie "człowieka czynu", a więc, za Mussolinim: "Do fizycznego, duchowego i moralnego podźwignięcia się na swoje wyżyny". Dużą różnicą w porównaniu do antychrześcijańskiego Hitlerjugend był też czynnik religijny; łącznie we wszystkich włoskich młodzieżowych organizacjach działało około 1600 katolickich kapelanów czuwających nad odpowiednim rozwojem duchowym.

Na każdy rok opracowany był szczegółowy kalendarz zajęć Balilli za sprawą Akademi Faszystowskiej. Żeński odpowiednik zwał się Accademia Femminile Fascista di Educazione Fisica e Giovanile i dbała o wychowanie fyzyczne przyszłej matki włoskiej. Co roku organizowano także igrzyska z dziedziny kultury, sztuki i sportu o nazwie Littoriali. Po uzyskaniu pełnoletności młodzież włoska przechodziła do utworzonej w 1930 roku organizacji Fasci Giovanilli di Cambattimento, aby po przeszkoleniu wojskowym i politycznym zasilać szeregi partii oraz milicji. Do Fasci należało ponad 1,1 miliona członków.

Młodzież akademicka grupowała się natomiast w związku G.U.F. a więc uniwersyteckich faszystów. Najważniejszy temat stanowiła tam kwestia kolonialna i nawiązywanie współpracy ze specjalistycznym Instytutem Kolonialnym. Dla władz było to oczko w głowie przy kształceniu się studentów, którym często organizowano wycieczki do włoskich przybytków kolonialnych - mając w planach imperialną odbudowę Włoch, Mussolini chciał wykształcić aparat do zarządzania afrykańskimi terenami. Od 1935 roku we wszystkich większych ośrodkach miejskich funkcjonowały dwuletnie kursy zawodowe dla zainteresowanych w wieku 23-28 lat, po których można było znaleźć pracę w urzędzie kolonialnym, bądź urzędach państwowych.
#duce #włochy #jfe


Komentarze:

Data dodania: 3/25/2022, 9:28:55 PM
Autor: jfe

Młodzież Mussoliniego
Wiele napisano już o Hitlerjugend, warto przybliżyć jej włoski pierwowzór "Balilla". Nazwa pochodziła od genueńskiego chłopca o takim własnie nazwisku, który w 1746 roku wywołał rewolucję przeciwko obcemu najezdzcy kraju. W szóstym roku życia włoskie dziecko przechodziło od matki pod kuratelę ojcowską, oraz otwierały się przed nim drzwi pierwszej faszystowskiej organizacji, do której, warto podkreślić, mogło wstąpić dopiero po wyrażeniu pisemnej zgody rodzica (w Hitlerjugend pobór był obowiązkowy).

Cała Balilla organizacyjnie dzieliła się na chłopięcą Balillę oraz Avanguardisti i organizacje dziewcząt, zgrupowanych w Piccole Italiane oraz Giovani Italiane. Balilla była pogrupowana na Figi della Lupa (Synowie Wilczycy) obejmująca dzieci od 6 do 8 roku życia, Balilla Escursionisti od 8 do 12 roku życia, Balilla Moschettieri od 12 do 14 roku życia. Istniały również specjalne grupy Balilli morskiej i lotniczej. Łącznie w dziele Balilla zgrupowanych było ponad 5 milionów dzieci i młodzieży w około 1800 legionach. Głównym zadaniem było stworzenie "człowieka czynu", a więc, za Mussolinim: "Do fizycznego, duchowego i moralnego podźwignięcia się na swoje wyżyny". Dużą różnicą w porównaniu do antychrześcijańskiego Hitlerjugend był też czynnik religijny; łącznie we wszystkich włoskich młodzieżowych organizacjach działało około 1600 katolickich kapelanów czuwających nad odpowiednim rozwojem duchowym.

Na każdy rok opracowany był szczegółowy kalendarz zajęć Balilli za sprawą Akademi Faszystowskiej. Żeński odpowiednik zwał się Accademia Femminile Fascista di Educazione Fisica e Giovanile i dbała o wychowanie fyzyczne przyszłej matki włoskiej. Co roku organizowano także igrzyska z dziedziny kultury, sztuki i sportu o nazwie Littoriali. Po uzyskaniu pełnoletności młodzież włoska przechodziła do utworzonej w 1930 roku organizacji Fasci Giovanilli di Cambattimento, aby po przeszkoleniu wojskowym i politycznym zasilać szeregi partii oraz milicji. Do Fasci należało ponad 1,1 miliona członków.

Młodzież akademicka grupowała się natomiast w związku G.U.F. a więc uniwersyteckich faszystów. Najważniejszy temat stanowiła tam kwestia kolonialna i nawiązywanie współpracy ze specjalistycznym Instytutem Kolonialnym. Dla władz było to oczko w głowie przy kształceniu się studentów, którym często organizowano wycieczki do włoskich przybytków kolonialnych - mając w planach imperialną odbudowę Włoch, Mussolini chciał wykształcić aparat do zarządzania afrykańskimi terenami. Od 1935 roku we wszystkich większych ośrodkach miejskich funkcjonowały dwuletnie kursy zawodowe dla zainteresowanych w wieku 23-28 lat, po których można było znaleźć pracę w urzędzie kolonialnym, bądź urzędach państwowych.
#duce #włochy #jfe


Data dodania: 3/25/2022, 9:28:55 PM
Autor: jfe

Młodzież Mussoliniego
Wiele napisano już o Hitlerjugend, warto przybliżyć jej włoski pierwowzór "Balilla". Nazwa pochodziła od genueńskiego chłopca o takim własnie nazwisku, który w 1746 roku wywołał rewolucję przeciwko obcemu najezdzcy kraju. W szóstym roku życia włoskie dziecko przechodziło od matki pod kuratelę ojcowską, oraz otwierały się przed nim drzwi pierwszej faszystowskiej organizacji, do której, warto podkreślić, mogło wstąpić dopiero po wyrażeniu pisemnej zgody rodzica (w Hitlerjugend pobór był obowiązkowy).

Cała Balilla organizacyjnie dzieliła się na chłopięcą Balillę oraz Avanguardisti i organizacje dziewcząt, zgrupowanych w Piccole Italiane oraz Giovani Italiane. Balilla była pogrupowana na Figi della Lupa (Synowie Wilczycy) obejmująca dzieci od 6 do 8 roku życia, Balilla Escursionisti od 8 do 12 roku życia, Balilla Moschettieri od 12 do 14 roku życia. Istniały również specjalne grupy Balilli morskiej i lotniczej. Łącznie w dziele Balilla zgrupowanych było ponad 5 milionów dzieci i młodzieży w około 1800 legionach. Głównym zadaniem było stworzenie "człowieka czynu", a więc, za Mussolinim: "Do fizycznego, duchowego i moralnego podźwignięcia się na swoje wyżyny". Dużą różnicą w porównaniu do antychrześcijańskiego Hitlerjugend był też czynnik religijny; łącznie we wszystkich włoskich młodzieżowych organizacjach działało około 1600 katolickich kapelanów czuwających nad odpowiednim rozwojem duchowym.

Na każdy rok opracowany był szczegółowy kalendarz zajęć Balilli za sprawą Akademi Faszystowskiej. Żeński odpowiednik zwał się Accademia Femminile Fascista di Educazione Fisica e Giovanile i dbała o wychowanie fyzyczne przyszłej matki włoskiej. Co roku organizowano także igrzyska z dziedziny kultury, sztuki i sportu o nazwie Littoriali. Po uzyskaniu pełnoletności młodzież włoska przechodziła do utworzonej w 1930 roku organizacji Fasci Giovanilli di Cambattimento, aby po przeszkoleniu wojskowym i politycznym zasilać szeregi partii oraz milicji. Do Fasci należało ponad 1,1 miliona członków.

Młodzież akademicka grupowała się natomiast w związku G.U.F. a więc uniwersyteckich faszystów. Najważniejszy temat stanowiła tam kwestia kolonialna i nawiązywanie współpracy ze specjalistycznym Instytutem Kolonialnym. Dla władz było to oczko w głowie przy kształceniu się studentów, którym często organizowano wycieczki do włoskich przybytków kolonialnych - mając w planach imperialną odbudowę Włoch, Mussolini chciał wykształcić aparat do zarządzania afrykańskimi terenami. Od 1935 roku we wszystkich większych ośrodkach miejskich funkcjonowały dwuletnie kursy zawodowe dla zainteresowanych w wieku 23-28 lat, po których można było znaleźć pracę w urzędzie kolonialnym, bądź urzędach państwowych.
#duce #włochy #jfe